Leuk dat je even op mijn log een kijkje komt nemen.

Ik heb momenteel twee konijntjes waarmee ik mijn dagelijks leven deel en waar ik zo regelmatig wel wat over te vertellen heb. Natuurlijk probeer ik daar ook altijd een leuk plaatje bij te schieten, ook al is fotografie niet mijn sterkste kant.

Didi, een frans voskonjntje is nu ruim 5 jaar en Ludo, haar vriendje uit de opvang in Nederland, is 16 mei al weer twee jaar geworden. Een echt boefje.

Laat je een berichtje achter, dat vind ik gezellig ?

Groetjes, Marijke

Duimen heeft geholpen :-)

Lieve mensen,

Zoals het er nu voor staat heeft jullie duimen wel geholpen. Bedankt voor het medeleven, dat geeft toch altijd dat extra steuntje in de rug...

Ze heeft zeer waarschijnlijk een worm infectie, ook al is dat niet wetenschappelijk bewezen. Er is geen keutel onderzoek gedaan.
Na twee daagjes op de panacur, begon ze 090708_02_grasjes_v_2
vandaag weer een beetje zelf aan het gras te knabbelen. Ik hoef nu niet elk uur een blaadje lof of paardenbloem voor haar neus te houden.

Ze eet nu ook af en toe wat anders. Langzaamaan gaat het weer wat beter. Ze is wel een onsje of 2 kwijt en dat voel je ook wel aan haar botjes.

Maar het betert en dat is het belangrijkste.

Met Ludo gaat het prima. Die eet als een bootwerker en ik moet er op letten dat hij niet alles van Didi op eet.090707_ludowitch_v
Ook hij krijgt een panacur behandeling en hij vindt dat wij daardoor momenteel geen vriendjes zijn :-)   
Ik kan het kereltje geen ongelijk geven....al die vieze troep in je bekkie. Maar wat moet, dat moet.

Nog een paar mooie plaatjes:090629_lekker_ludo_v_3




Ludo aan de grasjes...het liefst door het gaas heen, dan is het lekkerder :-) of veiliger.

























090629_slaap_didi_v
Deze foto is van een paar dagen geleden, toen het zo warm was en de nijntjes alleen maar wilden slapen.

Nu, hier is er ééntje in dromenland. Ik heb haar ook op film, maar weet helaas niet hoe ik dat goed  op de weblog kan plaatsen







Het ziet er momenteel allemaal redelijk goed uit met Didi, maar we zijn er nog niet helemaal.
Ik ga nu dan ook maar weer even naar de nijntjes om wat extra bij te voeren.

Groetjes en bedankt,
Marijke

Niet goed

Waar gaan we nu weer naar toe ?

Het gaat niet goed met Didi sinds gister ochtend. Veel gerommel in de darmen, luid en duidelijk. Zorgelijk. Sinds gister al bezig met medicatie; Equate, Ciseral, Metacloral, Metacam, ORS, Probiotica....
Haar keutels zien er vreselijk slecht uit, groot, nat en blubberig. En haar BD keutels zijn één grote smurrie.

Ze eet in principe niets zelf, alleen als ik haar wat voor houd, Dan eet ze een paar blaadjes paardenbloem, wat lange sprieten gras en dan heeft ze het wel weer gezien...

Ben erg moe van de zorg en dan moeten we de nacht ook nog in....

Willen jullie ajb duimen ?

Groetjes, Marijke

Warm weer...en wildjes

De nijntjes blijven het goed doen. Wat is dat toch 090622_didi_v_3heerlijk !!

Didi knabbelt hier aan een blaadje van de Hosta.

Volgens mij kan dit plantje niet veel kwaad. Ik probeer wel te voorkomen dat ze er teveel van eet.

Verder eet ze prima, keutelt goed en zo. Ze heeft alleen wel steeds meer last van niesbuien. Ik denk wel dat het snot is. Waarschijnlijk toch van Ludo gekregen. Ludo heeft vanaf heel jong al een traanoog en dat zou toen al snot geweest kunnen zijn.

Het blijven uiteraard gissingen.

090622_ludo_in_rust_v Ludo ligt in zwijm. Heerlijk onderuit. Dat komt ook wel door de warmte. Afgelopen dagen was het ook wel warm en vandaag zelfs wel wat benauwd.

Als het zo warm is dan gooien de nijntjes zich regelmatig op hun zij, pootjes omhoog en natuurlijk geen camera in de buurt :-)

Afgelopen maandag wezen fietsen in de omgeving. Het is hier zo mooi om te fietsen in en rondom de Duinen. In het weekend is het zomers vreselijk druk, maar door de weeks zie je tegen een uur of 6 bijna niemand meer en dan is het zo rustig.090622_drunense_duinen_v 

Prachtig toch ?  Als je je ogen opent, is er altijd wel wat moois te zien.

Rondom de duinen zijn de bossen en daar groeide zomaar op een plek een grote hoeveelheid vingershoedskruid.

090622_vingerhoedskruid_v

Een grote bos bloemen van een vierkante meter of 8. Wonderbaarlijk om dat ze in eens aan te treffen.

Toen ik vlak bij huis was, was ik weer tussen de weilanden en heel toevallig zag ik twee wildjes op een grasveldje lekker aan het fourageren.

Wildjes zijn toch altijd zo boeiend.090622_wildjes_v

Helaas is de foto onscherp, want ze hadden me in de gaten en gingen op de vlucht. Het weidje was vlak aan de weg.

090622_viooltje_v

Deze viooltjes staan bij mij in de tuin te pronken!

Zomaar spontaan in het gras. De nijntjes eten ze niet op. En daar ben ik wel blij mee, want ze zijn zo mooi van kleur.

Wens jullie allemaal een prettig weekend.

Groetjes van Marijke

Zelf eten sprokkelen

090605_in_het_hoge_gras_v

Geweldig hoor als de nijntjes zelf eten kunnen zoeken.

Ze zitten zeer regelmatig tussen het hoge gras en knabbelen sprietje voor sprietje naar binnen.

Een heel fraai gezicht om te zien.

090604_heerlijk_zo_v_2

Ludo is zo klein dat hij praktisch tussen het gras verdwijnt.

Zo her en der staat er een verdwaalde klaproos en kamille tussen.

Gister moest ik een langere tijd weg van huis en toen ik in het donker thuis kwam was Ludo nergens te vinden. Zaklamp erbij, bleek meneer zich verstopt te hebben achter de witte plank op de foto.

Vandaag is me wel duidelijk geworden waarom : er liggen weer eindeloos veel plukken haar in het andere gedeelte van de tuin. Didi en Ludo hebben het samen weer eens aan de stok gehad.

Vanmorgen zaten ze wel bij elkaar en poetste Didi het oogje van Ludo, maar ze verjoeg hem ook uit een deel van de tuin. Waarom ze zo doet...geen idee!  Maar ik ben wel blij dat ze voor elkaar kunnen wegvluchten.

Nog een fijne zondag en hopelijk wordt het nog ietsje warmer, want ik vind het maar frisjes.

Groetjes van Marijke.

Geen nieuws, goed nieuws

Samen_smoesen

De nijntjes doen het gewoon goed.

En dat is ook wel eens erg prettig. Geen zorg dat ze niet willen eten of wat dan ook.

Ik ontdekte trouwens dat ze regenwater lekkerder vinden dan water uit de kraan.

Tenminste....dat is zo mijn vermoeden, want ze drinken meer uit de buiten waterbak als die door de regen is gevuld.

Konijnen zijn ook wel een beetje maf.....Als ik een gaas paneel schuin tegen de ander aanzet, dan kruipen ze er het liefste tussen. Blijkbaar geeft dat toch een beschermender gevoel.  Ik moet er wel een beetje om lachen :-)

Je vraagt je af waar die nijntjes het op de foto samen over hebben ....  :-)

Zal ook weer eens wat foto's maken, want ze zijn op.

Groetjes en een prettige avond nog.

Marijke.

Alweer in Nederland

Nog een paar plaatjes van de tuin. 090513_lupine_v

De lupine komt in bloei. Deze plant is spontaan gekomen en staat prima op zijn plaats.

Lekker zijn gang laten gaan...

090513_gouden_regen_v

De spirae heeft een regenbui op zijn dak gehad en hangt er dan ook triest bij. De gouden regen laat zien dat zij er ook iets van kan.

090513_twee_jonkies_v In het nest, onder de houtopslag zitten nu twee jonkies.  Ik ben er één keer bij geklommen en met een spiegeltje gekeken wat er in zat. In elk geval twee jonkies.

Daarna ben ik er maar weer ver uit de buurt gebleven.

De ouders vlogen zeer regelmatig af en aan.

Ondertussen zijn we weer terug van vakantie en gaat het met de nijntjes redelijk. De reis is goed verlopen. Didi heeft zelfs goed gegeten tijdens de pauzes.090519_ludo_v

Ludo moest thuis eerst even een uurtje bijkomen, maar is daarna weer prima gaan eten. In tegenstelling tot Didi, die vanaf het begin dat we weer in huis waren, te weinig eet.

090519_didi_v

Ik probeer haar dan ook regelmatig tot eten aan te sporen, maar ze lust niet veel.

Ik kan hier in Nl dan ook zo slecht al dat wilde voedsel vinden. En dat is juist waar ze zo'n behoefte aan heeft.

Ook vanmorgen vroeg de dijk op gelopen om paardenbloem, weegbree en zulk soort voer te zoeken, maar het staat er mondjesmaat.

En dan moet de boel ook nog goed worden gewassen ...

Ludo eet regelmatig van het gras dat in hun graafkuil is gaan groeien.

Het kleine manneke verdwijnt er bijna in, zo hoog staat het gras. 090519_in_het_hoge_gras_v   

Hij vindt het prachtig en maakt soms vreemde sprongen...binkies.

Een fijne dag vandaag, hopelijk met wat meer zon.

Groetjes

Marijke

 

 

Mooie dingen om me heen

090507_01_spirae_v

Een fantastische Spirae van houttei

090507_02_spirae_v

Het lijkt wel een waterval van sneeuw...

090507_03_sering_v

De witte sering ....

090507_04_slaapmutsjes_v

Slaapmutsjes

090507_05_akelei_v_2

Akelei

090507_06_border_v

De border

090507_07_bieslook_v

090507_08_azalea_v

Azalea

090507_10_boule_de_neige_v_2

Boule de neige

090507_13_grafzerken_v

Uitzicht en de grafzerkjes van Frommeltje, Floris en Douté

090507_ludo_v En nog twee mooie elementen..... :-)

090507_didi_v

Ach ja, heerlijk relaxen......

Groetjes

Marijke

Terug op het oude honk

090429_rougegorge_v

Onder de nieuwe houtopslag is een roodborstje gaan nestelen. Uiteraard laat ik het nest met rust, maar ik vind dat ze toch weinig op het nest zit te broeden. Ook zie ik geen mannetje haar voeren. Ik heb er geen verstand van, maar vind deze combinatie verontrustend. Ik dacht altijd dat het mannetje het vrouwtje afwisselde, of dat hij het vrouwtje ging voeren.

Nou ja, ik blijf maar zoveel mogelijk uit de buurt, dan komt het hopelijk helemaal goed.

De reis met de nijntjes ging prima.090503_samen_buiten_v  Het lijkt wel of ze er steeds meer aan beginnen te wennen. Als ik onderweg maar lang genoeg pauzes neem, dan gaan ze over het algemeen wel tijdens de reis wat eten. 

Didi doet het momenteel tijdens de reis beter dan Ludo. Ze lijkt meer op haar gemak dan hij.

Maar goed, eenmaal thuis, dan is alles wel weer in orde. Ze lijken het huis en de plek te herkennen. Didi is altijd als eerste de kooi uit om de omgeving te verkennen en eigenlijk direct weet ze waar ze naar buiten kan en weet ze de toegang met de tunnel naar de ren te vinden,

Het gras in de ren stond wel heel erg hoog en vandaag ben ik dan maar eens met de grasschaar aan de gang gegaan. Met de grasmaaimachine kan ik er niet in, dus het moet wel met het handje.

Ik overweeg maar zo'n electrisch gevalletje te kopen, want ik heb geen handen en knieën meer over :-(

090503_thuis_v De rechterkant van de ren is nog flink met gras begroeid. Daar zat Hummeltje voorheen...... wel moeilijk hoor, het besef dat ze ergens anders woont en dat ik absoluut niet weet hoe het haar vergaat.

Ik kan alleen maar hopen dat het goed met haar gaat. Mocht ze ooit terug komen naar de opvang, dan zou ik haar graag terug willen nemen, met een vriendje uiteraard. Ik weet dat het momenteel eigenlijk niet kan, maar ik mis haar zo.  Het leven is soms zo hard.

Ludo heeft het zwaar gehad met Didi. Hij mocht afgelopen week eerst niet in de ren komen. Maar sinds een dag of twee is de kust blijkbaar veilig genoeg bevonden. Toch is Ludo heel voorzichtig als hij de ren in gaat en past wel twee keer uit voor Didi.

Een echt optimaal koppel vind ik het nog steeds niet, ook al zitten ze regelmatig lief bij elkaar. Didi blijft gewoon een feeks. ik kan er echt niets aan doen. Maar toch zou Ludo eigenlijk de baas moeten zijn. Hij sneeuwt helemaal onder bij Didi.

090503_mijn_boefje_v Ook voor mij is hij angstig en het komt zelden voor dat ik hem even een aai kan geven. Maar ik vind het zo'n lief boefje. Ik zou hemn alleen een aardiger dame gunnen...

Het zit er voorlopig niet in. De tijd zal het ons wel leren.

Lieve mensen, we genieten verder nog van een weekje vakantie in het niet al te zonnige Frankrijk. Momenteel is het hier bewolkt en hebben we zojuist een lentebuitje mogen ontvangen...

Tot een volgende keer.

Doeg,  Marijke

Twijfelachtige rust

090403_didi_op_haar_gemak_v

Didi aan het luieren. Ze mogen overdag, als ik thuis ben, de hele tuin gebruiken.

Op hele mooie dagen liggen ze lekker onder de stoel in de woonkamer.

Ik vermoed dat het buiten dan te warm is.

Didi had zich zo juist op haar zij gegooid, maar als je dan de camera paraat hebt, dan kijkt ze uiteraard weer op.

Het is o zo moeilijk om juist die mooie momenten vast te leggen. Je moet dan welhaast altijd de camera in handen hebben. En ja, dat is natuurlijk ook nooit het geval.

090403_narcisjes_vZoals overal, is ook hier de lente druk doende. Bijna alles staat op het punt te gaan bloeien of staat in volle pracht.

Ik ontdek dit voorjaar mijn nieuwe tuintje en laat alles voorlopig maar zoals het is. Ik zie  wel wat er in staat en dan kan ik volgend jaar zien wat ik er mee ga doen.

Zolang de konijnen er zich maar thuis voelen, vind ik het prima.

090403_ludo_graast_v_2

Er gebeurt niet veel met de nijntjes. In principe gaat het goed. Ook zijn ze geënt en weer in orde bevonden. Didi is redelijk aangekomen en wordt niet meer te mager bevonden.

Ze knabbelt dan ook regelmatig aan de grasjes uit de tuin en dat zijn natuurlijk lekkere hapjes. Ook heb ik elders paardenbloemen geplukt. Deze liggen te drogen, zodat ik er de rest van het jaar mee voort kan.

Ludo aan het grazen :-)

Terwijl ik dit zit te schrijven, ben ik naar beneden gesneld. Een hels kabaal....Didi en Ludo hebben weer bonje. 090404_padje_v_2 

Het is dat ze zo veel ruimte hebben, anders weet ik niet of het wel zo'n prettig stelletje zou zijn.

Toch is het heel onbegrijpelijk allemaal. Op het ene moment liggen ze heerlijk bij elkaar, zalig ontspannen elkaar lekker regelmatig poetsen, maar het kan ook ineens helemaal mis gaan en dan vliegen de plukken haren weer in het rond. Nu dus ook weer en dan is Ludo weer helemaal van streek. Niet leuk om te zien.

Helaas zie ik nooit de oorzaak, ben er altijd te laat bij.

Dacht ik van de padden af te zijn...hier in Nederland heb ik ze ook in de tuin.

Heb het nog steeds erg druk met allerlei andere dingen en kom weinig aan bloggen toe.

Komende week zakken we voor een paar weekjes af naar het zuiden. Kunnen de nijntjes weer genieten van al de verse kruiden.

Groetjes allemaal.

   

De tijd vliegt

090221_02_ludo_wortel_paardebloem_v In oktober vorig jaar heb ik bij mijn moeder uit de tuin een heleboel paardenbloemen, bladeren en stengels uit de tuin gehaald.

Ik heb ze gewassen en gedroogd en pas vorige week kreeg Ludo het laatste worteltje van een paardenbloem.  Beide nijntjes zijn er verzot op. Helaas is het op en moet ik maar weer afwachten hoe het komend jaar moet.  In elk geval weer bij mijn moeder op bezoek ... :-)

Weet je, zwarte konijntjes zijn er mooi om te zien, maar vreselijk moeilijk om een leuke foto van te maken.

090225_04_lekker_v_2

Didi duikt met haar neus in de zak met weegbree, want ze wordt niet snel genoeg bediend op haar wenken. Ludo eet keurig uit een bakje.

Normaal krijgen ze in Frankrijk verse weegbree, maar dat is hier moeilijk te vinden. Maar ook gedroogde weegbree gaat er smaakvol in. Beetje opletten dat ze er niet teveel van krijgen.

090225_ludo_aan_de_poets_v 

Ludo druk aan de poets, hij doet dat de laatste tijd vaker dan vroeger. Didi is wat minder aan het poetsen.

Het valt me trouwens op dat ze, nu ze binnen wonen, minder actief zijn. Ze hebben ook wel minder bewegingsruimte en minder speelplaatsjes.  Ook valt me op dat Didi steeds minder aan het niezen is. Of het komt doordat ze binnen woont, of doordat er minder bouwstof in huis aanwezig is, weet ik niet.

Het wordt tijd dat het beter weer wordt, dan kunnen ze weer lekker naar buiten. Dat zal hun goed doen.

Maar ja, nog even wachten, met dit natte weer is het twee keer niets.

Verder gaat het weer goed met Didi, alleen blijft ze magertjes. Het haar op haar buikje groeit al weer goed aan. We blijven bijvoeren met dikmakers ... :-)

Ik wens jullie een prettig weekend.

Groetjes.

Pochette avec lapins

090201_pochette_mvc

Zo met de verbouwing en de verhuizing en de ziekte van Didi kom ik niet echt toe aan mijn kaartenhobby.

En als er dan een kaartje gemaakt moet worden, dan is dat niet zo vaak met nijntjes er op.

Maar kijk, bij deze is er weer eens een konijnenkaartje gefabriekt :-)

Helaas had ik niet de juiste materialen voorhanden om het helemaal perfect te doen, (ik heb hier geen kleurpotloden of stiften)  dus de nijntjes zijn een beetje vlekkerig...

Maar ik vind het toch wel een leuk kaartje geworden. Het is een zakje waar je een briefje, foto's of whatever in kunt stoppen.

Hopelijk heb ik binnenkort weer wat meer tijd voor deze leuke hobby.

Prettige avond nog.

Didi blijft een raadsel

090219_didi_op_de_wc_v Afgelopen maandag wederom met Didi naar de KKDA.

Toch maar een scan laten maken. Heel erg getwijfeld of ik dat wel moest doen, want je vraagt je toch af wat je er mee bereikt. In elk geval een gestresst konijntje.  Uiteindelijk de knoop doorgehakt en tegen mezelf gezegd dat ik dan in elk geval weet of ze kanker heeft of niet. Ook al sluit je dat nooit 100 % uit met een scan.

Didi gedroeg zich eigenlijk voorbeeldig. Natuurlijk nerveus en ze sprong het liefste continu in mijn armen, terwijl ze normaiter het liefst met beide beentjes op de grond staat....maar wel lief en vertrouwd.

Het vervelende van een scan is dat het buikje geschoren moet worden en dat je nijntje toch best wel lang op zijn ruggetje moet liggen. Maar met aan alle kanten 'support' en goede ondersteuning, ging het heel erg goed.   090219_02_didi_aan_het_knabbelen_v

En nee, er was niets bijzonders te zien. Geen gezwellen, maag zag er prima uit. Haar nieren ook. Extra naar de lever gekeken, omdat de waarden te hoog zijn...ook de lever is normaal......

Tja, daar sta je dan met een konijn die er inwendig goed uit ziet maar beroerd eet.

Met de KKDA alles nog eens doorgesproken, maar ik had bij mezelf bepaald dat dit het laatste onderzoek zou zijn.

Gelukkig waren we het samen met elkaar eens : Ik zou Didi gewoon lekker gaan verwennen met goed, gezond voer en gezonde dikmakers en proberen haar weer zelfstandig te laten eten.

090219_verwennerij_v_3

Bijna dagelijks stroop ik de supermarkten af en wat ik bij de ene niet kan vinden haal ik bij de ander.

De perterselie, selderie, thijm, druif, koriander zijn voor Didi lekkernijen en gaan er altijd in als ik dat onder haar neus houdt.

Ook rijd ik de polder in om gras te zoeken. Ver van hondenuitlaat plaatsen enzo. Ik heb helemaal niets tegen honden, begrijp me goed, maar ik zoek 'schoon' vers gras. Maar ook dat verse gras wordt minstens drie keer gewassen en gespoeld, met zout water. En ja, noem me gerust gestoord, hihi, ik moet er zelf ook wel om lachen....het komt natuurlijk raar over als daar zo in ene een vrouw met een snoeischaar gras langs sloten loopt weg te knippen. Gelukkig staat er een auto met een frans kenteken bij :-) Ik heb er wel lol om....

Maar het belangrijkste is, dat Didi er bij is gebaat, want hooi eet ze niet, wel een beetje stro, maar dat gras....dat snoept ze momenteel helemaal zelf naar binnen. Kijk...en daar gaat het me nu om. Dat ze zelf weer gaat eten, want elk uur voeden, is slopend en vreet energie.090219_02_didi_aan_het_knabbelen__2   

Maar er zit schot in. Ik zie Didi toch steeds vaker even een hapje zelf komen halen. Oké, brokjes eet ze niet zelf. Alleen als ik ze voor haar neus houdt en dan niet meer dan een stuk of drie... beter dan niets.   

Het verse gras zit in het vergiet. Vanavond zag ik dat Didi het uit het vergiet zat te trekken, terwijl ik gister nog het gras voor haar neus moest houden...

Hoop doet leven.

En Ludo doet het prima en krijgt onbedoeld ook veel meer lekkers dan goed voor hem is :-) Ludo blijkt verzot te zijn op thijm.  Hij had op een gegeven moment het bakje weggesnaaid en zat heerlijk te snoepen.  Zo'n lief kereltje...

090219_ludowitch_v_3 

Fijn dat jullie me zo supporten. Dat helpt om door te gaan.

Groetjes,

Marijke

Wat heeft Didi ?

090212_stoel_gevonden_v_2  Vrijdag 6 februari hoorde ik geborrel, maar dacht dat het mijn maag was....

Zaterdagavond hoorde ik het weer en twijfelde er niet aan of Didi borrelde luidt en duidelijk.

Bij iedere konijnen kenner gaan dan de alarm bellen af en ik ben gestart met equate, petroselium, carbo vegetabilis, primperan en cisaral.

Didi at nog wel mondjesmaat. En elk uur probeerde ik er dus wel wat in te krijgen.

Dwangvoeren is bij haar een drama en brengt zoveel stress met zich mee dat zo dan helemaal niet meer zelfstandig wil eten. Ik ben al blij dat ik de medicijnen er in kan krijgen.

Maar goed, 's nachts -tig keer mijn bed uit, en langzaam voel je je zelf vermoeider worden. Naar mate de week vorderde at Didi helemaal niet meer, maar ik bleef stug door gaan met de medicatie en  gaf haar allemaal onmogelijke lekkere hapjes. Alles wat ik er in kon krijgen was tenslotte meegenomen.

090213_schuilplaats_v Rozijntjes, druifjes, stukje brood, mais....

Ik had nog wat sprieten engels gras in de tuin en die ben ik ook gaan voeren. Dat ging er in als koek.

Ben daarop direct de dijk op gelopen, waar al die honden worden uitgelaten......

gras geplukt....in de spoelbak met zout. Vervolgens een paar keer goed gespoeld en , ja hoor, dat ging er bij Didi wel in.

090215_gras_van_de_dijk_v_2 

Gister ben ik naar het buitengebied gereden om in de weilanden gras te plukken. Daar komen minder honden, maar ook dat was ik met zorg. Dit gras wil Didi wel eten, zij het dan met mondjes maat en telkens kleine beetjes.

Het vreemde is dat ze bijna niet uit haar schuilhut komt en daarom niet zelfstandig eet. Maar telkens als ik er bij kom, dan steekt ze haar koppie naar buiten en wil ze wel eten hebben.

Ben afgelopen donderdag naar de KKDA geweest voor keutel onderzoek,omdat ik wilde weten of ze misschien wormen had, zoals Douté. Maar het keutelonderzoek wees niets uit. vrijdag met haar naar de KKDA....dan toch maar laten voelen of er iets aan de hand kan zijn. Maar vrijdag was het gas in elk geval weg. Dat had ik zelf al ontdekt....maar waarom eet ze dan bijna niet !

090215_didi_eet_bamboe_v_2 Tandjes, kiesjes lijken in orde, buikje voelde goed aan, geen bulten, hard noch slap...? Ze is wel te mager....maar ja, ze had natuurlijk ook al een week bijna niets gegeten.

Vervolgens bloedonderzoek...een veels te hoog calcium gehalte en haar enzymen zijn niet in orde. Ook haar bloedplaatjes zijn heel erg hoog. Dat was in Oktober ook al, maar nu zijn ze zo hoog dat het apparaat geen testresultaat meer kon geven. Het gaf aan dat het klonterde. Dat zegt mij niets, helaas.

Het enige wat nog kan worden gedaan is een echo om te kijken of ze kanker heeft....ik weet het even niet meer. Mijn meisje, hoe moet het nu verder ?   

Het zou zo fijn voor haar zijn als het wat warmer werd, zodat ze nog even buiten kan, waar ze zo veel behoefte aan heeft. Ze heeft nu anderhalve week binnen gezeten.....

Terwijl ik dit zit te loggen, zie ik Didi naar de het toilet gaan en wat grasjes knabbelen, terwijl ze zit te plassen. En zo leef ik al een week tussen hoop en vrees...

Vandaag nog 49 !

090113_zonsopgang_mOp een ochtend stond de lucht in brand...

Is het geen plaatje ?  Het was echt heel mooi. Een uurtje later was de zon natuurlijk op, maar was het de rest van de dag zwaar bewolkt.

Ik dacht dat het toch was :

Ochtend stond, goud in de mond,

Avond rood, water in de sloot.

Nou ja, ik heb er van genoten, mooi toch ?

De sneeuw heeft al met al een dikke week gelegen en daarna was de pret voorbij. Best wel veel regen en tussen de regen buien door, moest ik hout vanaf de houtopslag naar huis kruien. Dat doe ik in principe één keer per week, met de kruiwagen. Omdat het opgestapelde hout onder plastic ligt te drogen, is het daaronder meestal lekker warm.

090125_vlinder_m_2

Als je in de zomer met het hout bezig gaat, moet je op die plaatsen altijd erg goed oppassen dat er geen slangen tussen het hout liggen de zonnebaden. Meestal zijn zij banger dan jij en gaan gauw weg, maar toch....altijd uitkijken geblazen.

Toen ik het plastic weg sloeg om hout te pakken, kwam ik nog een slangenhuid tegen. Helaas was ik te laat met bedenken dat dat wel een mooie foto was geweest. Die houden jullie van me te goed.

Ik kwam ook een vlindertje tegen die onder het plastic was genesteld tussen het hout zijn winterslaap aan het doen was. Ik weet echt niet of ze een winterslaap doen, maar het diertje leefde nog, dus ik neem dat dan maar aan, want het was slechts een paar graden boven nul. Nadat ik klaar was met het hout naar huis te brengen (6 kruiwagens vol per week) heb ik het vlindertje voorzichtig tussen het hout gezet en weer lekker afgedekt met plastic. Hopelijk overleeft het beestje de winter.

Afgelopen woensdag de auto weer met de snuit richting Nederland gereden. De nijntjes nemen meestal de meeste plek in. Een grote kooi en al het eten dat mee moet.

Dit keer had ik Ludo snel in de kooi kunnen krijgen, maar op het moment dat ik Ludo oppakte, verdween Didi als een haas :-) naar de ren. Alsof ze in de gaten had dat ook zij in de kooi moest.

Na enig gestress had ik haar te pakken. De reis ging een stuk beter en Didi heeft zelfs tijdens de reis nog zitten eten....voor het eerst. Ik had dan ook bewust lange pauzes ingelast. In Nederland aangekomen, kenden ze het huis nog wel en vooral het luikje naar buiten werd gauw herkend. Didi zit overdag veel buiten, ondanks de kou en dat baart me zorgen. Ze niest te veel, ondanks de echinaforce en nog wat medicatie. 's Nacht moeten ze binnen blijven.

Nog één nachtje slapen en dan ......zie ik Sarah, ben benieuwd hoe ze zal zijn :-)

Konijntje_verjaardag

Ach zo af en toe, mag je jezelf wel kietelen, vandaar mijn eigen felicitaties en vind ik het een prestatie dat ik morgen ochtend, tegen een uur of zes, 50 jaar ben !

We gaan morgen naar Dirty Dancing met een stel meiden.

Joehou Sarah, Je serais contente de te voir !

Bonne nuit à tous !

Sneeuw en de nijntjes...uiteraard

090111_compositie_psp We zitten voor een paar weekjes in het franse land om wat orde op zaken te stellen.  Maar we vallen met de neus in de boter...de wegen waren onbegaanbaar, konden de eerste dagen de heuvel wel af....glijden, maar de heuvel op....tja dat risico heb ik niet genomen.

Gelukkig heb ik altijd wel genoeg te eten in huis....blikvoer voor noodsituaties.

Op het moment dat het begon te sneeuwen, direct de noodkit verzameld :  Gasfles uit de garage gevist, ik kook namelijk electrisch, kaarsen en lucifers, battarijen geladen, noodlamp bij de hand + extra zaklamp. 10 liter drinkwater, droog kachelhout bij de hand. Voedselvoorraad ligt in de kelder, Extra broodje gebakken...

090106_duidelijk_sneeuw_psp_2

Gelukkig was het allemaal niet nodig, maar je weet het nooit en beter mee verlegen dan om verlegen.

Ondertussen is de sneeuw op straat kapot gereden, maar ligt het nog wel op plekken waar niet wordt gelopen. Het blijft 's nachts koud en overdag iets boven het vriespunt.

Vanmiddag de hele tijd buiten geweest en mijn twee brandstapels opgestookt. Het was heerlijk weer, zonnetje erbij....op een gegeven moment ging zelfs mijn jas uit en twijfelde ik of ook de trui uit moest, maar dat heb ik toch maar niet gedaan. overdrijven is ook een vak, nietwaar.

Het ene vuurtje was wel bijzonder omdat het vuur brandde vlaknaast de sneeuw !

En de nijntjes....nou waarschijnlijk zoals alle nijntjes in Nederland die mogen kiezen tussen binnen en buiten. Didi en Ludo verkiezen over het algemeen hun stoel in huis: 090111_samen_stoel_psp_2 

Rechts op de foto is de sneeuw te zien.

Maar 's morgens en tegen de schemer willen ze wel naar buiten...090111_samen_buiten_psp

Alhier zitten ze samen buiten, wat over het algemeen bijzonder is, want Didi vindt het tegenwoordig niet meer goed dat Ludo ook in de ren komt. Ik begrijp niet waarom, maar in Nederland deed Didi ook al zo vervelend tegen Ludo.

En het vervelende is dat Ludo steeds banger wordt om naar buiten te gaan. Van frustratie eet ie aan het nijnenluikje omdat hij niet naar buiten durft, want Didi....jaagt hem zo weer naar binnen.

Ik zou wel willen weten wat ik er aan zou kunnen doen, maar ik kan niets bedenken. Ik kan er toch moeilijk de hele dag bij blijven zitten.

090111_ludo_sneeuw_psp

Ludo valt wel zo mooi op in de sneeuw.

Alhier mag hij even buiten, waarschijnlijk omdat Didi nu op mij zit te letten of ze niet iets lekkers van me krijgt...

Verder gaat het goed met de boefjes, behalve dan dat Didi niest en volgens mij gewoon snot heeft. Helaas slaan de medicijnen niet aan. Ludo heeft last van een traanoogje, al vanaf zijn geboorte. Hij is toen behandeld, maar sinds Didi hem een keer flink heeft gebeten in zijn ooghoek, toen Ludo op haar probeerde te rijden, is het weer erger geworden.

Ik probeer Ludo's oog soms te behandelen, maar dan kruipt hij weer dagen voor me weg. En het is toch zo'n geweldig kereltje. Maar ik ben bang dat hij eigenlijk te lief is voor Didi en daarom het onderspit delft. Ik geef hem regelmatig wat extra's...als Didi er niet bij is.

Maar aan de andere kant zitten ze heel vaak lief bij elkaar en poetst de één de ander en vice versa. Ach ja, ze blijven je boeien.

Doeg.

Goed nieuws

081107_brouillard_nijntje

Didi is druk doende om de grasmat te onderhouden :-)

Ondertussen weet ik dat ik wel degelijk een filmpje op de log kan zetten, dus ik ben gaan zoeken. Maar helaas heb ik nog niet gevonden hoe het moet.

Voorlopig dan maar even met een verwijzing naar het filmpje van Didi in Frankrijk, alwaar ze heerlijk van de grasjes zit te smikkelen.

"http://i221.photobucket.com/player.swf?file=http://vid221.photobucket.com/albums/dd131/didileeuw/MOV02063.flv"

Afgelopen vrijdag voor een ochtendje geholpen in de opvang in Waalwijk.  Het zit er wel erg vol :-( Er zijn een aantal prachtige duitse hangoren....al met al zou ik al die nijntjes wel een goed tehuis willen geven. Tijdens het kuizen van een hok had ik een nijntje even de beentjes laten streken en ze moest weer in haar hok...ik weet niet meer of het een dame of heer was, maar het element gedroeg zich als een bullterriër en liet mijn trui niet meer los, onvoostelbaar wat een pittig nijntje. Maar ja, die vind ik vaak wel de leukste... Nee ik heb er helaas geen foto's van. Het enige wat ik weet, is dat ik ze graag een grote ren zou gunnen waar ze haar enorme energie kwijt kan...

Goed nieuws: Met Hummeltje gaat het toppie. Via Joanne kreeg ik een mailtje dat ze gekoppeld is aan Zack en dat het erg goed gaat met haar. De dame in spé begreep niet dat ik afstand van Hummeltje heb gedaan. Nee, dat snap ik ook niet, maar ik heb niet voor mezelf afstand van Hummeltje gedaan. Dat heb ik voor Hummeltje gedaan. Ze heeft nu een vriendje, een fijn, liefdevol huis en ook de ruimte die ze nodig had. Ik kon haar dat hier in Nederland niet meer geven. De wetenschap dat ze het goed heeft, helpt mij het te verwerken.

Hummel_m Ze was het meest gemakkelijke konijn dat ik heb gehad. Als ik foto's mocht krijgen, dan zal ik vragen of ik ze mag plaatsen.

Mocht ik jullie niet meer 'zien' :

De beste wensen voor 2009 !

070914_nol_logo_m

Soevenier aan Hummeltje

080625_hummeltje_en_didi_m Ik had gehoopt dat het zou lukken om een filmpje op de blog te zetten van Hummeltje, maar als ik het goed heb begrepen kan dat alleen bij de betaalde versie van Web-log.

Ik heb nog wel een leuk filmpje van haar. Dus ik zet de link er op, dan kun je die aanklikken en krijg je Hummeltje toch in haar volle glorie te zien .

Zo was ze ook vaak in Frankrijk bezig...ik hoop dat ze het nu ook goed heeft. Ik heb helaas niets meer over haar gehoord en dat voelt niet prettig. http://s221.photobucket.com/albums/dd131/didileeuw/?action=view&current=08-10-25Hummeltje.flv

081111_hummeltjes_haar_v

Op het gras een pluk haar van Hummeltje. Hummeltje had een doorgang gemaakt naar de ren van Didi en Ludo en ja, dat vraagt om een vecht partij. Gelukkig was ik er snel bij en kon ik de kemphanen scheiden.

Zo jammer dat ze niet bij elkaar konden. Ik mis haar heel erg en omdat ik ook niets van haar meer heb vernomen, zit het bij mij niet lekker.

Ik zal eens gaan navragen bij de opvang, misschien heeft Joanne wel wat informatie ontvangen, maar ik wil ze niet tot last zijn. Ze hebben het daar al druk genoeg in deze periode.

Maar ja, als ik niets vraag, dan kom ik er sowieso niet achter. Dus ja, moed vatten.

Met Didi en Ludo gaat het redelijk. Didi niest steeds meer en Ludo heeft last van een traanoogje. Dat heeft hij al vanaf het begin dat hij in de opvang zat en was dar ook voor behandeld. Eind september heeft Didi hem vlak in zijn ooghoek verwond en sindsdien heeft Ludo regelmatig last van vocht in zijn ooghoek. Didi maakt het wel goed schoon, maar ik ben bang dat ik Ludo zal moeten gaan behandelen met oculoheel.

  081026_eten_v

Het kereltje laat zich echter zo moeilijk pakken is zo sterk dat het lastig wordt in mijn eentje. En daarna is hij zo vreselijk bang voor me. Maar ja, wat moet dat moet...denk ik.

Voor dat genies van Didi ga ik op zoek naar wat natuurlijk spul. Misschien dat het helpt.

De nijntjes...ze houden je altijd weer bezig!

De verbouwing ligt voor een tijdje stil. De tussenverdieping wordt nog even afgemaakt, maar daarna is er een adempauze tot vermoedelijk februari. We zien het wel. Het zou prettig zijn als het voor de lente af is...in elk geval het grove werk.

Eerst maar Kerst enzo... Doeg. 

Zoveel gebeurd

Het heeft wel heel lang op zich laten wachten , maar dan eindelijk weer wat foto's op de blog.081001_tegelijkertijd_vrij_m

Alhier werden  Hummeltje, Didi en Ludo na de lange reis in het nieuwe huis vrij gelaten. Dacht ik dat ze eerst even zouden gaan snuffelen van nieuwsgierigheid.....vergeet het maar. Didi en Hummeltje begonnen direct met vechten. Zucht. Had ik toch gehoopt dat ze na zo'n lange reis en de stress van een nieuwe omgeving bij elkaar zouden kunnen. Helaas niet dus.

De nijntjes weer gescheiden en ze laten wennen. Zodra het mogelijk was de tuin zodanig ingericht dat ze naar buiten konden.

Eerst tijdelijk een hek, voor overdag.

081004_hummeltje_m Hummeltje kon als eerste overdag naar buiten. Ze ging direct holen graven :-) En ik ze maar weer snel dicht gooien...

Hummeltje is hier lekker aan het knagen van de bamboe.

Verder was Hummeltje het snelste hersteld van de reis, Ze zat 's avonds al weer lekker hooi te eten. Tijdens de reis was ze wel erg kortademend.'s Avonds moesten de nijntjes nog naar binnen, omdat de tuin nog niet helemaal konijn proof is.

De graafkuil, de oude vijver, wordt met gaas onderkuild, anders zit Hummeltje waarschijnlijk wel erg snel weer in Frankrijk :-(081004_graafkuil_m_2

Gelukkig was het die dagen nog een beetje redelijk weer om in de tuin te klussen. 

Didi wil ondertussen niet echt goed eten en de narigheid begint. Met Ludo gaat het zo, zo. Ik begin Didi te dwangvoeren, maar het is een drama.

Ze eet niet of nauwelijks en ze zit stilletje te zitten. Alleen als ze Hummeltje treft, is het bonje tussen die twee.

081004_weer_buitenIk ga met Didi uiteindelijk naar de KKDA in Tilburg en moet blijven dwangvoeren om Didi op krachten te laten komen.

We vermoedden dat haar baarmoeder niet in orde is en die zou er uit moeten, maar ze lijkt niet sterk genoeg.

Ze eet eigenlijk alleen nog maar Lofty's. Ze wordt zo steeds magerder en dat schiet natuurlijk ook niet. Op een goed moment besluit ik te stoppen met dwangvoeren, want zo gaat het niet langer. Een beter besluit had ik niet kunnen nemen, want toen ging ze zelf weer wat eten. Maar veel was het niet en ik moest kiezen: in laten slapen of toch opereren en gokken dat het 'niet willen eten' door de baarmoeder komt.081019_loftys_m_2

In overleg besluit ik een operatie, een laatste kans voor Didi. Als het tijdens de operatie blijkt flink mis te zijn, mag ze niet meer wakker worden. 

Van te voren worden longfoto's gemaakt om te zien of er uitzaaiingen zijn.

Op maandag 27 oktober breng ik Didi met lood in de schoenen naar Den Herd in Tilburg.

081008_didi_eet_niet_m_2

Met de wetenschap dat ik haar waarschijnlijk niet meer levend terug krijg.

Het was een beroerde dag......, hoe groot was mijn ongeloof toen de telefoon ging en ik hoorde dat het met Didi goed ging en dat ik haar kon komen halen !

Met Joanne van de Opvang Konijnenberg had ik afgesproken dat zij een paar dagen voor Didi en Ludo zou zorgen. Uiteindelijk heeft ze daar 10 dagen gezeten en ging het steeds beter met haar.

Ikzelf kon het helaas niet meer trekken: een verhuizing, het nieuwe huis was één grote stoftroep, geen verwarming en nog meer persoonlijk leed op mijn dak, een ziek nijntje....Het was te veel.

Wat is het dan fijn te merken dat er mensen zijn die je steunen. Bedankt allemaal !

Achteraf denk ik dat het probleem van de tumor in de baarmoeder, de stress van de reis, het onbekende van het nieuwe huis en het lawaai van de verbouwing de oorzaak is geweest dat Didi niet wilde eten. Momenteel doet ze het goed, maar is magertjes. In dat geval hoop ik dat SSS haar wat doet aansterkten.

081010_verbouwing_v

Nadat Didi en Ludo thuis kwamen, heb ik daarna Hummeltje laten castreren. Dat ging zonder problemen en Hummeltje was snel weer helemaal op de been. De bedoeling was om haar proberen te koppelen aan Didi en Ludo, want ik kon geen afscheid van haar nemen.

Toch ging het door het gaas niet goed en had Hummeltje regelmatig plukken haar van Didi in haar bekkie. Ik heb Didi éénmaal gezien dat ze het koppie van Hummeltje door het gaas wilde wassen.  En Ludo was, als Hummeltje weer zo venijnig uitviel, de dupe, dan mocht hij niet meer naar buiten van Didi. Didi is ook een kenau hoor, tsjonge !   

Ik zag het koppelen niet meer zitten maar ik kon Hummeltje niet nog langer alleen laten zitten in een land waar dat niet nodig is. Dus, een nijntje erbij of Hummeltje naar een vriendje..........nachten wakker gelegen, uiteindelijk de knoop doorgehakt.

Hummeltje is afgelopen zaterdag naar de opvang gegaan en vandaar uit is ze dezelfde dag naar België afgereisd.

Ik mis haar vreselijk en denk in mijn handelingen dagelijks aan haar. Geen eten meer, geen schone wc, geen knuffeltje.....

Ik hoop spoedig foto's te krijgen vanuit België........ 

Een ander aspect....

080525_klaproos_allonnes_mSinds ik konijntjes heb, ontstaan er zo maar gedichtjes in mijn hoofd.

In het begin waren dat alleen gedichtjes over mijn konijntjes.

         

Maar sinds Frommeltje is overleden, zijn dat ook wel eens andere gedichtjes.

   

Gedichtjes over gevoelens, emoties, het leven... zomaar. 

   

 

… zoektocht naar een onbekende …

Ik wil je voelen

     en omarmen

en je eenzaam

     hart verwarmen

maar je zwijgt

     en laat niets horen

blijkbaar kan ik je

     niet bekoren

ik wil je ontmoeten

    en liefde geven

vrienden zijn

    voor het leven

maar hoe kan ik jou bereiken

    als je me niet kent

en ik niet weet

    wie je bent

© Didi

14-09-2008

080525_veld_met_klparoos_m_2

Zomer 2008 in vogelvlucht deel 2

080625_droogbloemen_v

Een veld met allemaal droogbloemen ! Ik had zoiets toch nog nooit gezien en was verbaast zo'n veld zo vlak bij mijn huis aan te treffen... 

Het lag er prachtig bij en in de verte, in het midden van de foto is ook nog een verscholen kasteeltje te zien. Piepklein op de foto, in werkelijkheid is het wel wat beter te zien.

   Ik dacht dat droogbloemen eerst gedroogd moesten worden....dat zal ook wel, maar als ze zo groeien, dan zijn ze ook al best wel droog. Ik ken het procedé helemaal niet, zou eens moeten googlen :-)

Al geruime tijd wilde ik een hek om 080625_klus_v_2 de tuin, maar het kwam er maar niet van. Uiteindelijk aan het einde van de lente besloten dat het nu dan maar eens moest gebeuren. Ik ben eerst begonnen met het snoeiwerk, want overal was er beplanting dat in de weg stond. Daar ben ik wel een weekje of wat mee bezig geweest.

Vervolgens zijn de materialen gekocht, gaten in de grond gegraven om daarna het gat te vullen met beton en de paal er tegelijkertijd in. Die zakken beton waren 40 kilo en moesten alleen met water worden aangelengd. Op zich wel makkelijk, maar die zakken waren me eigenlijk te zwaar :-(

Tijdens en na de klus had ik 's nachts nogal last van mijn handen...ze waren duidelijk overbelast. Gelukkig kreeg ik van de buren handschoenen met infra rood vezels te leen en dat scheelde werkelijk.

080625_hek_en_poort_v_2 

Die deed ik 's nachts aan...ja lachen jullie maar, maar het hielp werkelijk, dus nu heb ik ze zelf gekocht.  Ook ik meende eerst dat die handschoenen niet zouden helpen, maar niets bleek minder waar. Ze zijn verder ook nog heerlijk warm en zacht en zorgen voor een betere doorbloeding. Echt fantastisch!

Ik heb tegenwoordig ook een fleece vest van hetzelfde materiaal. Echt een aanrader voor mensen die vaak last van hun schouder en/of nek hebben... Meer hierover weten, laat het me dan per email weten.

      

080625_hek_v_5

Nadat de palen waren gezet, heb ik de boel een paar dagen laten uitharden.

Als laatste de rollen gaas er tegen aan gezet en gespannen met spandraden. Ik ontdek overigens dat ik nog geen foto heb van een hek dat klaar is. Dat zou ik toch ook op zijn minst moeten laten zien. Anders geloven jullie er niets van......

:-)                                                         

Afgelopen donderdag ben ik begonnen met het geven van panacur aan Didi en Ludo. Ik denk dat Didi de lintworm heeft, maar weet dat nog steeds niet zeker. Ze heeft echter steeds meer last van voedsel nijd....

Gisterochtend ontdekte ik de eerste uitscheiding van de lintworm, jak, jak en nog eens jakkie.

080912_lintworm_in_keutels_v_2

Nog voor mijn ontbijtje maar eerst de wc-tjes verschoond. En de prut onderzocht om te kijken of de kop eruit was. Maar die kon ik helaas niet vinden.  080912_lintworm_op_bord_v_2

In elk geval bleek de panacur wel te werken, maar nu vraag ik me uiteraard weer af  hoe lang ik er mee door moet gaan.

En waarom komt die kop er niet uit ?

Tot mijn grote ongenoegen ontdekte ik vanmorgen ook bij Hummeltje segmenten in het toilet. Dus ook zij is weer op de panacur gezet. Ik heb toch jaren lang al nijntjes en nooit last gehad van een lintworm tot afgelopen april dit jaar. En nu dan zo veelvuldig. Wat is er anders dan voorheen? Ik vraag het me toch werkelijk af.

Oké, mijn laatste shot van vandaag: het ochtendgloren van vanmorgen. In het 'dal' hing een sluier van mist. Na een kwartiertje was het weg en hebben we de hele dag zon gehad. Overigens...mooi plaatje hè, maar die wolk in de verte.....dat is de waterdamp wolk die door het koelwater van de kerncentrale wordt veroorzaakt.........

080913_ochtendgloren_v

                                                                 .......doeg

Zomer 2008 in vogelvlucht deel 1

080628_hoog_hoor_2    Alweer een hele tijd geleden was er een berichtje op de konijnen groep over padden... En hoe die beesten toch in hemelsnaam in een ren konden komen.

Nou dat heb ik ontdekt hoor....ze klimmen gewoon naar boven en laten zich dan uiteindelijk vallen als het niet meer gaat, of ze laten zich vallen als ze gewoon aan de andere kant zijn.

Ook heb ik wel gezien dat ze zich heel dun kunnen maken. Die hele kleine padjes kunnen mischien nog wel door ons 1 cm mazig gaas.  080628_mama_pad

Of mama pad door zulk klein gaas kan....:-) dat betwijfel ik.  Maar ik denk dat deze dame al een hele tijd in de ren zit...ik zag namelijk telkens keutels van een beest, maar wist niet welk beest dat zou kunnen zijn. Nu weet ik dat het van een pad afkomstig was.

Deze stevige dame heeft lange tijd, samen met haar partner onder de tegels van het hok van Didi en Ludo gebivakkeerd.

Op een goede dag kwam ik een pad tegen in de ren, die heb ik er toen uit gezet.....en een paar weken later zag ik dus dit kleintje en ook mama pad.

080628_padje_klimt_2

Ik begrijp niet zo goed waarom de foto's ineens zo groot worden weergegeven, ik heb geen instellingen aangepast ! Vreemd weer dat geblog. 

Maar goed, ik heb de hele familie pad uit te ren verwijderd en ze elders een veilig heenkomen geboden...

In de ren heb ik ze niet meer gezien en die typische keutels ook niet meer. Vandaar dat ik nu weet dat het paddenkeutels waren. Ook heb ik nog een filmpje gemaakt, van het padje dat omhoog klimt.  Maar ik heb de camera gedraaid en ik zou niet weten hoe ik een film kan roteren. Daarnaast weet ik niet hoe ik een fimpje op mijn blog moet zetten...dus ik houd het maar bij foto's.

Bedankt nog voor de reacties over de lintworm. In de ren van de nijntjes groeit geen mos, maar ik denk toch dat mos wel eens de veroorzaker kan zijn van de lintworm besmetting. In het hooi dat ik aan de nijntjes voer, zit mos ! Ik had dat hooi uit Nederland mee genomen, omdat ze het zo lekker vonden. Jammer voor de nijntjes, maar ik heb de drie nog ongeopende zakken op mijn mesthoop gegooid. Ik zal geen negatieve reklame maken...

De narigheid nu is natuurlijk dat de nijntjes nog niet van de lintworm af zijn. Vanmiddag zag ik weer een tweetal segmenten. Maar de nijntjes zijn vorige week geënt en ik wil tot vrijdag wachten om een panacur kuur te starten. E.J. de Boer raadt bij buitenkonijnen een behandeling van in elk geval twee keer preventief per jaar aan. Ook heb ik nog niet ontdekt of het Ludo of Didi is. Als ik daar komende week niet achter kom, krijgen ze beide maar weer een kuur. Ik hoop dat het dan afdoende is, want ik heb geen fijn gevoel bij wormen. Ik denk overigens dat Didi de lintworm heeft...

Het is 22.00 's avonds en de nijntjes komen me vertellen dat ze eten willen .-)

Doeg, doeg

Marijke

Ruim twee maanden radio stilte ....

Tja, het heeft even mogen duren, maar dan toch eindelijk weer eens een berichtje.080625_02_didi_en_hummeltje_v

Er is eigenlijk met de nijntjes niet veel gebeurd. Ze hebben het dit jaar niet al te heet gehad. Een echte franse zomer hebben we niet gehad.

Voor de nijntjes was dat uiteraard wel prettig...ikzelf vind het wel aangenaam als het tegen de 35 ° is.  Maar goed, volgend jaar misschien.

Momenteel hebben we wel al ruim een week prachtig zomers weer. Veel zon, niet te heet....van dat echte 'doe' weer. Dus dat doen we dan ook maar.

Oké de nijntjes....aan het begin van augustus ontdekte ik wederom lintworm segmenten. Dit keer in het toilet van Didi en Ludo ! Ik ontdekte het ook nog vlak voor ik naar Nederland moest. Jak, jak! Direct de nijntjes op de panacur gezet. Ik had gelukkig in mei een grote fles uit Nederland opgestuurd gekregen, dus dat was mee genomen.

De dag na mijn ontdekking lag er een langere sliert lintworm, maar mijn gevoel zei, dat het niet de hele lintworm was. De medicatie is voortgezet tijdens mijn afwezigheid. na thuis komst moesten ze nog een paar dagen. Toch kwam er maar geen rest lintworm uit....Balen. 080628_grasjes_eten

En ja...de rest van het verhaal valt te raden.....afgelopen woensdag kwam ik in de ren en ja.....weer een stuk lintworm. Met de loep bestudeerd maar weer geen kop.

Wat nu....ik heb alleen panacur, geen andere medicatie. Toch nog een keer geven of proberen hier iets anders te krijgen ? Flubenol of zo. Hoe heet dat spul...? Help me, kenners!

Ze moeten ook niet resistent worden voor de panacur.  Ik zal er het weekend over na denken...wie weet krijg ik een reactie van één van jullie met een goed advies, maar ja, ik heb zolang niet geblogd...dat er nog weinig bezoekers zullen komen...tja, dat krijg je.

080628_uitzicht_v Didi en Ludo zitten vaak bovenop hun buitenverblijf. Ze gebruiken deze vooral als uitkijkpost. In het hok zitten ze eigenlijk nooit, behalve als ik er vers stro in heb gelegd. Dan willen ze lekker strootjes eten....

Omdat de nijntjes binnenkort mee naar nederland reizen ben ik eens gaan informeren naar de verplichte reisdocumenten. Ik heb me er nooit druk over gemaakt en ze altijd zo met me mee genomen, maar dit keer dacht ik...laat ik me eens informeren.

Dus mijn franse DA opgebeld....en gevraagd wat ik nodig heb om ze Nederland in te krijgen ?

Ze moeten worden gechipt, er moet een paspoort komen en ze moeten worden geënt tegen Myx,VHS en Rabius ! Alleen de drie entingen voor drie konijnen zouden me al ongeveer 120 euros kosten. Ik viel gewoon van mijn stoel van de waslijst en kreeg heel sterk het gevoel dat ze het over honden en katten had, maar ja, die krijgen geen Myx of VHS !

Ik dacht...laat ik eens een KKDA in Nederland bellen....Dus ik naar Den Herd in Tilburg gebeld. En wat hebben ze in Nederland nodig om binnen te komen ? Ja, slechts een gezondheidsverklaring!

080629_samen_in_de_tunnel_v Vervolgens ben ik naar een andere DA in Saumur gegaan en heb dezelfde vraag neergelegd. Ik sprak met een DA die in Luik haar opleiding had gevolgd en weleens boodschappen had gedaan in Roosendaal en Breda..... Een jonge arts nog....

Ik vroeg of ze een gezondheidsverklaring kon maken, maar dat kunnen ze in principe alleen bij dieren die gechipt worden/zijn en konijnen worden niet gechipt.   Ah, een andere DA en dus een ander verhaal. Enten tegen Myx en VHS is altijd raadzaam, maar Rabius bij een konijn !  Nee, nog nooit van gehoord en ook nog nooit gedaan. Ze betwijfelde of het wel goed was voor een nijntje !!! Een paspoort? Nee ook niet.

Nou dat ging dus lekker....  Ik uitgelegd dat ik wel een gezondheidsverklaring nodig had, voor als, dat, etc. Nou die wilde ze wel afgeven, zonder dat er een chip werd gezet.

Kijk, ik ben accuut van dierenarts veranderd...dat snappen jullie.  Gezegd dat ik de nijntjes dan in elk geval wil laten enten. Of ik de ent-stof mee wilde nemen en het zelf doen, of dat ik de nijntjes mee naar de kliniek nam. Het is dat ik het niet alleen kan, anders had ik dat gedaan. Maar een volgende keer, haal ik de ent-stof en regel het met de buurman. Geen stress voor de nijntjes om ze mee te nemen, gewoon thuis enten. Kosten 65,50 euro twee entingen, drie konijnen. Nog duur, maar toch 60 euro winst.

Want stressig was het wel. Hummeltje zat helemaal te shaken op de tafel, Ludo vluchtte de tafel af en kon ik nog net op tijd opvangen en Didi was helemaal van slag. Maar ze is wel helemaal gechecked en de arts voelde haar baarmoeder en zei dat ze zwanger leek..... nu heeft Didi al vanaf februari of zo, last van haar hormonen...Dikke tepels, duidelijk voelbaar en blijkbaar ook een vergrote baarmoeder. Want zwanger, dat is onmogelijk. Ludo is gecastreerd en het gaas met de buitenwereld is 1 cm. mazig !

Nu had ik al half besloten dat de meisjes in oktober onder het mes gaan, maar dat is wat mij betreft nu wel zeker. Didi moet worden geholpen...als het al niet te laat is.

De DA had me trouwens, toen ik zei dat de nijntjes zo bang waren, ook nog voor stress en de consequenties, gewaarschuwd. Dat ik ze, eenmaal weer thuis, wel even goed in de gaten moest houden. Als een DA je dat van te voren al verteld, dan geeft dat toch een gevoel dat je met een DA te maken hebt die toch iets meer van nijntjes afweet. Ze had geen specialisatie gedaan, nee dat niet. En ze was helaas plaatsvervangster tijdens de vakantie maanden.

Het gaat, een dag later, goed met de nijntjes. Didi heeft gister eerst een uur onder haar buitenhok gezeten, maar daarna is ze lekker gaan eten. De rest was blij om thuis te zijn .-)

En nu gaan we buiten in de tuin rommelen....spercibonen plukken en invriezen.

Doeg.

Aan het begin van de regenboogbrug.....

080603_1_en_route_v_3 Achter onze tuin ligt een heel groot weiland waarin een 5-tal oude kastanjebomen staan. Naar horen zeggen, zijn deze wel 300 jaar oud.

Ik wil dat graag geloven, ze hebben een enorm dikke stam.

Elke dag maak ik zo mijn ronde om het eten voor de nijntjes te zoeken en elke dag loop ik zo naar de oude kastanjeboom, waaronder Frommeltje, Floris en Douté zijn begraven.

De geuren van de grasjes, van de coniferen langs het pad, de zwoele warmte van de lente, maar ook het gezoem van de bijen en het getjilp van de vogels, maken het geheel tot een oase van rust.

080603_2_plus_proche_v Naarmate je de kastanjebomen nadert, voel je de koelte en de energie van de boom langzaam tot je indringen.

Het geeft zo'n overweldigend gevoel, bijna onbeschrijfbaar, maar het is een gevoel van nietigheid.

Het besef dat ik dit toch elke dag mag meemaken.... wat een rijkdom.

080603_3_en_dessous_v

Vroeger speelden hier de buurkinderen en werden er barbecue feestjes gehouden: tijden van weleer, fijne herinneringen.

Maar ik zie het liever zoals het nu is.

Onder het dak van bladeren is het koel. Valt de warmte van je af en kom je tot rust. Het zijn van die waardevolle momenten, een minuutje van je tijd.....

080603_4_het_begin_v

Het is ook mijn plek van het begin van de regenboogbrug...

Mijn zo'n dierbaar Frommeltje, mijn enige hangoor Floris en mijn knuffelnijntje Douté liggen elk onder een grote stronk hout.

Ze zijn er niet meer, maar toch...ze zijn aan de andere kant...in het konijnenparadijsje

 

 

 

Konijnenparadijsje

 

Aan de andere kant van de regenboog

Vliegen zwaluwen,

sierlijk en hoog

 

Vaak schijnt de zon, soms is er regen

Voor de natuur beide een zegen

 

Alpenweiden met luzerne en klaver

Wuivende velden van gras,

koren en haver

 

Kabbelende beekjes met fris helder water

Watervalletjes, je hoort het geklater

 

En kijk, daar bij die rotspartij 

Een groep konijnen,

zo vrolijk, zo blij

 

Daar speelt ook je lieve meisje

In haar konijnenparadijsje

 

© Didi

21-10-04

080603_5_la_tranquilit_v 

Het leven van alledag....maar toch ook iets bijzonders !

080522_01_fikkie_stoken_m Wat een simpele lucifer kan veroorzaken...een grote brand, maar in dit geval wel op verantwoorde wijze.  Het gras er om heen was afgemaaid en de omgeving was niet al te droog.

Echt branden wilde het deze keer niet, dus ik moest er toch meerdere lucifers aan spenderen.

Ik vind het altijd een hele belevenis, zo'n vuur. Aan de ene kant spannend, omdat je toch heel goed moet opletten dat het niet uit de hand loopt. Laatst had ik met de kinderen van mijn zus een vuur gestookt en dat was wel erg spectaculair. De kinderen uiteraard enthousiast en ik voortdurend op mijn hoede.

080522_03_alles_opgebrand_m Maar dit vuurtje stelde niet veel voor. Het wilde niet zo branden, want het was niet echt dood hout. Maar uiteindelijk was met wat moeite bijna alles toch wel opgebrand.

De volgende morgen rookte het nog wat na, waardoor ik nog wat meer rommel kon verbranden.

In principe mogen we alleen in de maand mei een vuurtje stoken en van oktober tot en met januari. Dus als ik nog wat wil verstoken moet ik er snel bij zijn....maar het meeste snoeiwerk is afgebrand en wat er nu nog gaat komen is toch veels te vochtig. Dat moet dan maar wachten tot na de zomer.

080523_koolmees_in_huis_m Gister kwam ik in de woonkamer en tot mijn verbazing zat er een koolmees in de woonkamer !  Nu heb ik wel eens vogels in de kachel...ja, die vallen door het rookkanaal naar beneden, maar zomaar een vogel in huis, nee, nu toch de eerste keer.

Dus direct alle gordijnen dicht gedaan, op één na en de bijbehorende deur wagen wijd open gezet. Ik doe verder alle gordijnen dicht om te voorkomen dat ie zich kapot vliegt tegen mijn enorm grote ramen. Gauw nog even een foto gemaakt, niet al te scherp, helaas.

Toen ie ging vliegen vloog ie toch tegen een gordijn aan en klapte op de grond. Pootjes in de lucht en allemaal veertjes op de grond. Ik vreesde het ergste, konijntjes waren er ook vlakbij en die reageerden direct. Ik ook. Heb het diertje voorzichtig in een nabij liggende handdoek voorzichtig opgepakt en buiten op zijn pootjes op de stoep gezet. Zodat hij weg kon vliegen, maar dat deed ie niet.

Heel voorzichtig heb ik mijn hand bij hem gehouden en gezegd dat ie maar op mijn hand moest gaan zitten, zodat ik hem op de tafel kon zetten. En wat denk je ? Deed hij wat ik vroeg ? Ja, echt wel ! Het was echt een heel bijzonder moment, want hij stapte heel voorzichtig op mijn vinger. Twee van die scherpe pootjes om mijn vinger. Vederlicht zijn ze, wat is de natuur toch bijzonder. Voor mij een geweldige ervaring.

Op de bank gezeten heb ik nog zijn koppie geaaid en zijn veertjes een beetje op orde gebracht en hij zat me maar aan te kijken en dat koppie ging wel zo nieuwsgierig heen en weer. Ik kan gewoon niet onder woorden brengen hoe bijzonder dit moment wel niet voor me was.

Ik dacht echt dat hij wel snel weg zou gaan, maar dat gebeurde niet. Toen heb ik maar gezegd dat hij wel kon vliegen en zelf moest proberen om weg te komen....even later vloog hij weg....wat een ervaring rijker, geweldig. Het zijn de kleine dingen die het doen, lieve mensen.

080524_02_m

Vorige week mijn moestuin om laten woelen door de buren. Ik heb zelf geen woelmachine meer en die van de buren kan ik helaas niet baas. Gelukkig zijn ze altijd wel bereidt om even te helpen.

Mijn twee rijen prei staan er in en verder heb ik ook verschillende soorten tomaten, 6 plantjes paprika en 6 aubergine plantjes.

080524_01_aardbeien_m_2

De aardbeien doen het dit jaar goed, er staan nog wat winterpreien die er allang uitkunnen en verder heb ik wat doperwten en tuinboontjes staan.

Die kunnen volgende maand al worden gegeten, heerlijk.

Och en dan heb ik ook nog een stel nijntjes...dat wisten jullie toch nog wel ? Nou die zijn ook gek. Hebben ze een grote ren en groeit er overal gras, willen ze toch het liefste juist de grasjes die buiten de ren staan :-) Snap je dat nu ?

080524_grasjes_eten_m

Ik had wat grasjes door het gaas gestoken, die zijn veel lekkerder dan die uit de ren !

080524_grasjes_van_buiten_de_ren__2

Didi komt ook even kijken, want als er grasjes te halen zijn, dan staat ze altijd vooraan. Wat zou toch het verschil zijn tussen de grasjes in en buiten de ren....

Nou ja, in elk gaval zijn ze buiten de ren toch al langer dan die in de ren, want daar knabbelen ze regelmatig aan.

Zo, dat waren weer wat gebeurtenissen van alledag.

Welterusten voor dit moment.

Doeg.

 

Ook Didi is druk doende

080517_nest_in_stoel_m Al een paar weken heeft Didi ernstig last van haar hormonen. Op het ene moment vindt ze alles goed en daagt ze Ludo uit, op het andere moment jaagt ze Ludo achterna, omdat ze met rust wil worden gelaten.

Ofwel...geen touw om aan vast te knopen. Ook is ze voortdurend bezig met het zoeken naar een nog beter plekje voor dat geweldige nest dat weer gemaakt moet worden.

Maar uiteindelijk heeft ze dan toch een plekje gevonden ! Juist ja, in haar eigen buiten stoel. Het begon met en klein gaatje, maar dat werd als maar groter.

080517_kapotte_stoel_m_2

Eerst werd de buitenste laag er vakkundig vanaf gescheurd, vervolgens is mevrouw aan de tweede, originele laag begonnen. (Ik had de stoel ooit eens opnieuw bekleed :-))

En als laatste moest natuurlijk het schuim eruit, zodat Didi er in kon. Het gedeelte van de overkapping waar de stoel staat, lag helemaal bezaaid met troep uit de stoel...wat mij wel zo gek liet zijn om ook buiten de stoep te gaan stofzuigen.  Ja, hoe krijg je je vrouwtje zo gek dat ze buiten gaat stogzuigen, hè Didi ?

080517_closeup_m Maar goed, nadat het  gat groot genoeg was, is ze maar eens aan zichzelf begonnen en heeft met name het haar rondom de bovenste tepels zitten plukken. Ze heeft nu kale plekken en het nest ligt vol.

Maar ja, toen alles eenmaal klaar was, vond ze het niet meer de moeite waard om er nog naar om te kijken.

Vandaag liet ze weer toe dat Ludo op haar reed, dus dan zal ze morgen wel weer wat onhebbelijk zijn. Maar ja, meestal zitten ze dan 's middags wel gemoedelijk bij elkaar en is het alleen in de schemer dat Didi onaardig doet. Wat me trouwens ook wel opvalt is dat Ludo gecastreerd is, maar best wel fanatiek aan het rijen gaat. Ook wil hij nog wel eens sproeien. Misschien is zo heel jong castreren toch ook niet optimaal. In elk geval is het voor zijn bot ontwikkeling niet zo goed, maar misschien ook wel niet voor zijn eigen hormonen huishouding. Wie zal het zeggen !

080517_arc_en_ciel_m_2 En verder hadden we vandaag een schitterende dag. Ik woon iets op een heuvel en we hebben relatief vaak mooi weer. Vanmiddag na het boodschappen doen was het zonnig, dus ik naar buiten met mijn kaartenmateriaal...ik moest nog een borduurkaartje maken voor de kaarten groep. Dik anderhalf uur zitten prtusen, het was heerlijk warm. Rondom mij waren dikke, donkere onweerswolken en overal flitste van de bliksem. In de verte zag ik ook nog een fraaie regenboog. Het had net even geregend, zodanig dat de stoep net wat nat was.

Wat mij betreft was het een prachtige dag. In de loop van de middag nog een half dode boom gerooid en met de kettingzaag in stukken gezaagd. Weer wat brandhout voor het kacheltje. Morgen de tweede half dode boom en dan kunnen we in de loop van de week nog even een vuurtje stoken.  Bij ons mag dat in de maand mei en in de koude wintermaanden van oktober tot en met februari.

Met Hummeltje gaat het in principe goed. Ze eet goed, is enthousiast naar mij toe, maar persoonlijk vind ik dit niets. Ik wil morgen proberen een filmpje van haar te maken. En hopelijk kan ik die dan op mijn blog laten zien.

Doeg,

Marijke 

1 Mei franse traditie

Lelietje_der_dalen Op 1 mei geef je in frankrijk een ieder die je dierbaar is een bosje lelietjes der dalen.

Met daarbij de wens van een goede gezondheid en veel geluk !

Dus lezers, bij deze !

Doeg

Marijke

Toen alles nog goed was.....

080403_01_eerste_stapje_op_het_gras

Het heeft even moeten duren voorat ik in staat was de foto's van Douté te bekijken om ze te bewerken voor mijn log.

Wederom schieten de tranen in mijn ogen terwijl ik aan deze log werk, maar misschien helpt het wel om het verdriet te verwerken.

Ik voel me er nog steeds zo machteloos om. Douté, je was zo'n lief kereltje !

Nadat ik met de nijntjes uit Nl. ben thuis gekomen, heb ik ze de eerste nacht binnen gehouden. Even voor ieders rust, omdat mijn ervaring is dat de andere nijnen, Didi en Ludo, natuurlijk ook helemal door het dolle heen zijn, als er plots een nieuwe buurman is.

080403_02_uit_de_kooi_v 

Douté hangt nieuwsgierig over de rand van de bak...hé, ik kan eruit !

Toch maar eens gaan proberen.

080403_03_eerste_pasjes_op_het_gras

En ja, het is gelukt...op het gras en nu maar gaan snuffelen.

Ik hoor aan de andere kant van de afscheiding Didi en Ludo de ren in komen.

080403_04_didi_en_hummel_m 

Deze twee hebben elkaar altijd wel wat te vertellen...Vooral Hummeltje, die wil nog wel eens grommen en blazen naar Didi :-)

Terwijl ze normaal altijd zo'n lief nijntje is.

080403_04_dout_en_de_rest_m 

Douté gaat zo zijn gangetje, terwijl Didi en Hummel bezig zijn met de rangorde. Douté maakt zich nergens druk over.

Hobbelt op zijn gemak door de ren en verkent de ruimte voorzichtig. Hummeltje voorkomt wel dat hij te dicht bij de afscheiding komt.

Het is met en nieuw nijntje altijd een heel spektakel. Ludo wordt opgejaagd door Didi en moet van haar naar binnen :-)

Ik moet er wel erg om lachen, want over een uurtje is alles weer rust en vree.080403_06_elkaar_weer_begroeten_v

Didi zit even te plassen en Hummeltje moet zich even tussen de bedrijven door poetsen.

080403_05_dout_v

Alle foto's die ik van Douté heb , zet ik op de log. Het is wellicht een beetje veel, maar meer dan deze foto's zullen er niet meer komen...

Dus ja, ik wil hem toch zoveel mogelijk laten zien.080403_07_dout_snuffelt_v_4

Die eer verdient hij toch wel.

Terwijl ik foto's maak, moet je je wel voorstellen dat de andere nijnen zitten te bakkeleien !

Een hele heisa bij de anderen en Douté gaat rustig zijn gangetje. Ik vind het wel erg mooi om te zien. Zo is elk konijn toch weer anders. Ieder zo zijn eigen karakter.

080403_08_verliefd_v

Alhier moet Hummeltje toch weer laten zien dat zij de baas is. Ik heb niet de indruk dat Douté het prettig vindt. Maar ze zijn wel lief tegen elkaar en poetsen elkander regelmatig.

Douté is overigens nog wel een beetje aan de magere kant, maar dat gaan we oplossen.

080403_09_snuffelen_v_2 

Ook zal Douté wel aan de grasjes gaan knabbelen en zullen we hem regelmatig extra eten gaan geven. Apart van Hummeltje, want die schijnt aan de forse kant te zijn .....terwijl Hummeltje slechts 14 gram biks per dag krijgt !

Ik heb nog wat foto's van Douté van toen hij ziek was. Ik weet nog niet of ik die ook op de log ga zetten.

Douté heeft in dat weekje dat hij ziek was, wel een heel speciaal plaatsje in mijn hart veroverd. Hij was zo'n echte knuffel. Zo eentje die iedereen zich wel zou wensen.

Niet dat ik per se een knuffelnijntje wilde, maar het was weer eens wat anders voor de verandering.

De opzet was om een vriendje voor Hummeltje te halen die hier nog lange tijd zou mogen leven.... We hebben het niet altijd voor het zeggen; we zijn terug bij af, nietwaar Hummeltje !

Arme Douté, hij heeft nog geen anderhalve week bij me geleefd, waarvan een hele week ziek in huis. Het is niet altijd gemakkelijk..........

Doeg.

Lintworm

080417_lintworm_v_2

  Het mag duidelijk zijn. Twijfelde ik nog aan een lintworm, omdat ik die twee segmentjes uit het voorgaande berichtje niet kon verklaren...begrijp ik het nu allemaal. De segmentjes van deze worm liggen namelijk niet in de lengte, maar in de breedte.

Gister ben ik begonnen met de behandeling panacur; 20 mg/kg. Hummel weegt 1,7 kg.  Ik heb een doseerspuit, maar het was gister een heel geworstel in mijn eentje om die panacur in haar bekkie te krijgen. Met het risico dat je veels te veel aan zo'n nijntje geeft. Per dosering uit die spuit is het 50 mg, dus ik moest ook niet een complete dosering geven.

Vanmorgen heb ik het opgelost door een dosering op een lepel te doen, daar een deel van af te halen, het restant gemengd met appelmoes voor babies...Et Voila, madame Hummel at het keurig van de lepel zonder problemen op. Het is een toch voorbeeldig nijntje :-)

Ik kan me niet voorstellen dat ze deze worm al lang heeft, want in de opvang kreeg ik nog de opmerking dat ze ietwat aan de zware kant was. Nu zit ze ook wel dik in haar vacht, maar ze is wel een dwergje..dus dat kan wel eens waar zijn :-(

Maar hoe komt ze dan te dik ? Ze krijgt per dag slechts 14 gram biks !  Nou ja, straks wordt het zomer en dan zien we wel weer als ze haar vacht verliest....

Ben allang blij dat ze dit stuk van de worm al kwijt is. Ik heb er te weinig verstand van om te zien of de kop er ook uit is. In elk geval krijgt ze nog panacur. Ik zal eens vragen hoe lang dat bij een lintworm moet.

Groetjes 

Keutels Hummeltje

Weet iemand met welke worm ik te maken heb ?

Dsc01936 Dit is de beste foto die ik heb.

Het beestje rekt zich uit en wat ik kan zien wordt het ongeveer 5 milimeter.

Het lijkt erop of het twee lichaampjes zijn, die aan elkaar zijn geplakt, maar ik weet het niet. Ik heb ze nog niet in een enkele vorm gezien. Ik heb ze ook niet uit elkaar gehaald met een mes of het wellicht twee verschillende beestjes zijn.

Vanmorgen vroeg zag ik er ook twee, identiek aan deze.

Dsc01938 Dsc01939Helaas lukt het me niet om de foto's scherper te krijgen 

Als je weet wat voor worm het is, mail me dat dan.

Alvast bedankt voor de te nemen moeite.

Groetjes

Hummeltje en haar vriendje Douté

Afgelopen donderdag samen met Hummeltje naar Nederland. 080327_hummel_op_reis_m

Ach, lief konijntje, wat was je onderweg gespannen ! Zelfs de Bach remedie werktte niet, helaas. De hele dag bijna niet gegeten en kleine keutels.  Ik maak me zorgen :-(

Gelukkig gaan er toch wat grassprietjes en verse paardenbloem in, maar enthousiast is het niet.

080328_hummeltje_vermoeid_m_2 Vrijdagochtend, op het logeer adres, lig je er niet al te actief bij. Ik haal je even uit de kooi en zie helaas nog veel kleinere keutels. Meisje, meisje, wat doe ik je aan ! Waarom eet je niet lekker, zoals altijd. Heb je gas ? Zorgen.

Maar eenmaal uit de kooi, wil ze toch wel gaan snuffelen en rondkijken. Zijn het dan toch alleen de spanningen of is er meer aan de hand ?

Ik besluit zo snel mogelijk naar de opvang te gaan.

080328_hummel_uit_logeren_mDat lijkt me het beste. Als er dan toch iets mis is, is ze bij Joanne in de beste handen.

Bij Joanne aangekomen, ontdekte ze al heel snel dat Hummeltje last heeft van wormen. We hebben haar op een rustig plekje gezet en direct aan de medicatie. Dus toch iets anders dan de spanning. Ik was er al bang voor, maar had geen wormen verwacht.

Hummeltje heeft eigenlijk altijd goede keutels behalve in de rui tijd. En dan zit ze direct aan de prozyme.

080328_hummel_aan_de_poets_m

Wormen dus :-(

   Maar goed, aan de medicatie en rust....

Er werd weer hard gewerkt in de opvang. Hokken verschonen en koppelen. Helaas had ik te weinig tijd om even de handen uit de mouwen te steken. Sorry dames, een volgende keer misschien.

We bespraken de mogelijke vriendjes voor Hummel en we hadden het over Fred, toen Anna er toevallig mee in huis aan kwam zetten, omdat Fred een kaal plekje op zijn achterpoot bleek te hebben. Het was echter al bekend en uiteraard wilde ik het kereltje wel even vasthouden. Tenslotte heb ik helemaal geen knuffelnijntjes of 'vasthoud' nijntjes, maar Fred kroop helemaal in mijn nek. Nou ja, dan smelt je direct :-)

Mijn keus viel dus op Fred, maar alleen als Hummeltje het ook zo wilde.  Zo niet, dan zoekt ze toch lekker een ander vriendje uit.

's Avonds kreeg ik een telefoontje dat Hummeltje weer actief was, at en nieuwsgierig was naar haar buurnijntjes. Ze was ondertussen verplaatst naar de ren van Joanne, naast de Franse hangoren.Hummel_en_fred_2 

Zaterdag morgen is ze gekoppeld aan Fred. Fred is een konijntje van 3 jaar oud en heeft soms twijfeloortjes.

Ik heb het kereltje nog niet kunnen bestuderen, maar het lijkt me wel een komisch gezicht.

In elk geval ga ik hem Douté (=getwijfel) noemen. Hij is trouwens vreselijk zacht van vacht. Nog nooit zo gevoeld, maar wellicht verandert dat als hij buiten gaat wonen.

Hummel_en_fred_3  Lekker samen eten. Wat een bak vol Hummeltje, zoveel krijg je thuis niet ! Lekker hè, meisje ?

Misschien moeten we in de toekomst kijken of we dat thuis ook niet zo kunnen doen.

Maar ik ben bang dat je te dik wordt :-) Ik zal eens overleggen met Joanne, ze heeft vast wel goede raad.

Douté:Hummel_en_fred_4

Morgen rijden we weer terug. Gelukkig kan ik beide nijntjes onderweg naar huis ophalen. Dat scheelt minstens 3 uur extra in de auto.

Dank je wel Joanne, voor je hulp! Het maakt het voor de nijntjes een stuk prettiger.

Groetjes

Pasen

080323_pasen_v Kom ik vanmorgen om half negen even bij Hummeltje, zie ik deze Paashaasjes zomaar op de stoep staan :-)

080323_paashaasjes_m

Op dat moment kan ik natuurlijk maar één 'schuldige' bedenken en dat is dan mijn buurvrouw.

Als grapje voor de Paas...lief toch en origineel !   Dank je wel, buurvrouwtje, ik heb er erg om moeten lachen en genoten van het plezier er om :-)

080321_spirae_m

En kijk eens hoe mooi de Spiraes er dit jaar bij staan. Hopelijk blijft het komende week een beetje windstil, anders is de bloementooi gauw vertrokken.

Dat is de afgelopen jaren nog al eens gebeurd.

080321_samen_v   Met de nijntjes gaat het goed, alleen is Hummeltje nog steeds alleen.

Ik ben aan het plannen gegaan en ga dinsdag de boel organiseren en regelen om naar Nederland te kunnen. Hopelijk dan donderdag of vrijdag weg en volgende week woensdag of zo weer terug.

Hopelijk gaat dat allemaal lukken.

Het meest belangrijke is de vraag of Joanne een lief mannetje voor Hummeltje heeft en of ze bereid is Hummeltje te koppelen en of ze haar een paar dagen onderdak kan verlenen.

Maar dat kan ik pas dinsdag met haar overleggen. Ja, ja een heel geregel... :-)

Lekker aan het grasjes eten.

080321_lente_v_3

Samen bij elkaar, het is toch nog best wel frisjes, maar toch... last van lente kriebels.

Fijne Paasdagen allemaal !

Doeg.

Joepie, wij zijn weer vriendjes !

080302_weer_vriendjes_m Het zat er dik in dat het weer goed zou komen tussen Didi en Ludo, want zo is het de vorige keer ook gegaan.

Het is alleen telkens even niet zo gezellig als Didi last heeft van haar hormonen. Gelukkig is dat allemaal weer voorbij....alleen is ze nu op zoek naar waar ze haar nest moet maken:-)

Ze springt tegenwoordig weer op de bank, wat ze heel lang niet heeft gedaan. Maar ze wil weer graven voor dat nest. Ik heb gezegd dat ze maar in de zandbak moet gaan graven, maar ze wil niet naar me luisteren.

Ik heb al een extra doos080302_ludo_nieuwsgierig_m voor haar klaargezet, helaas heeft ze er niet echt belangstelling voor. Dan moet ik maar op zoek naar iets anders.

Ludo was wel nieuwsgierig, maar durfde niet naar binnen....terwijl er wel twee openingen in zitten.

Na een paar dagen is de belangsteling voor de doos weer weg. Ik zit me ineens te bedenken dat de doos misschien wel te klein is. Mmmmm, ik heb nog wel wat groters.

Verder ben ik op de sites wat intensiever op zoek naar een vriendje voor Hummeltje. Ik wil het liefste een wat ouder, uiteraard gecastreerd mannetje. Hummeltje wordt over twee maandjes al 6 jaartjes. Zo'n leuk jong ding voor haar, vind ik zelf wat minder geslaagd. Maar ja, aan haar is de laatste keuze. Ik denk dat ik Hummeltje de volgende keer mee naar Nl. neem....

Tegen die tijd zien we wel weer.

Bedankt voor alle leuke reacties n.a.v. vorig berichtje. dat doet goed.

Doeg!

Even geen vriendjes

080227_didi_m Afgelopen vrijdag kreeg madam het weer op haar heupen. Ik was voor kort duur in nederland en Didi moest weer gaan bakkeleien met Ludo.

Ik had al gemerkt dat ze weer last van haar hormonen had, voordat ik weg ging, maar blijkbaar moest ze het zo nodig uiten terwijl ik er weer niet was.

Momenteel is het geruzie weer achter de rug, maar zijn de dame en heer nog even geen vriendjes. Zo regelmatig zoeken ze elkaar op om te wassen enzo, maar Ludo is angstig, want Didi is niet sympathiek geweest.

080227_ludo_m Hij heeft wat haar verloren en het was toch al een bang konijntje. Nu is hij schrikkerig naar Didi en ik probeer ze samen te kalmeren. Langzaam aan wordt het weer wat beter.  Soms zou ik willen dat Didi kon worden gecastreerd, maar dat risico durf ik hier niet aan.

Ik heb overigens wel een enorm goede franse konijnen site ontdekt, waar ik heel erg blij mee ben.

http://www.margueritecie.com/

Ik heb me ook bij het bijbehorende Franse forum aangemeld.  Frans spreken kan ik wel, maar schrijven..... We zien wel  :-)

080227_hummeltje_m

Met Hummeltje gaat het wel, maar het kan beter.

Ik ga toch zoeken naar een nieuw vriendje, want een nijn alleen, is niet leuk. En ze is zo lief, mijn Hummeltje.

Groetjes

Floris

Herinneringen

Op je korte pootjes

over hoge grasjes

met Hummel samen,

konijnenwasjes

genieten, luieren,

eten en spelen

tandenknarsend als

mijn handen je strelen

je hangoortjes

wapperend in de wind

voor altijd in mijn herinnering

mijn lief konijnenkind

©Didi  13-02-2008

060721_lief_kereltje_v_3

Floris over de regenboogbrug

071030_mooi_koppie_m

Mijn lief kereltje is vanmorgen vanuit mijn armen over de regenboogbrug gesprongen.

Gisterochtend kwam hij niet, zoals elke dag,  enthousiast naar zijn eten gerent, maar bleef stilletjes in zijn hokje.

Antigas behandeling en antiverstoppings behandeling gestart, Maar zijn darmen klonken goed. Dat was het naar mijn idee niet. Toch ook pijnstillers gegeven, ook al leek hij geen pijn te hebben.

Een tijdje geleden had hij een traan oogje dat ik met succes had behandeld met Oculoheel, maar het was terug gekomen.

071030_aan_de_poets_m

Misschien dat hij er toch pijn aan had en ik ben er gister mee naar de DA geweest. Kreeg Baytril voor 6 dagen mee naar huis.

Maar hij ging gistermiddag toch niet eten, waarna ik met dwangvoer en Orisel ben gestart. De Orisel werd gretig naar binnen gelikt, dwangvoer ging met moeite.

Gisteravond en vannacht geprobeerd er nog meer vocht en eten in te krijgen, maar hij wilde niet meer.

Zijn ademhaling ging erg moeizaam en zwaar en ik wist vroeg in de morgen dat hij zijn strijd had gestreden.

071030_grasjes_m

Ik heb hem op schoot genomen, gezegd dat ik van hem houd en dat hij moet gaan als het nodig is, waarna hij spoedig zijn laatste sprong heeft gemaakt.

Mijn lief kereltje, met je kwaaltjes, je hebt hier twee jaartjes samen met Hummeltje, je grote liefde, heerlijk in de tuin kunnen rennen, spelen en grasjes eten. Knuffelen met Hummeltje en kunnen luieren in de zon.

    071031_in_katzwijm_m_2                                                                                          

Mijn lief kereltje, we zullen je vreselijk missen.

Jij, met je lieve koppie, mijn enig hangoortje......... wat doet dit toch telkens vreselijk veel pijn.                  

Ludo als baby

Toevalligerwijs kwam Anneloes op mijn log. Ik wist niet wie Anneloes was, maar ze schreef dat Ludo bij haar was geboren. Zij had de moeder van Ludo 'Babs' in huis genomen, omdat ze vermoedelijk zwanger was. En dat bleek uiteindelijk ook het geval.

080101_babs_met_het_witte_pootje Ludo is geboren en kreeg op dat moment 15 neefjes en nichtjes, broertjes en zusjes. Bij Anneloes was namelijk nog een mama konijn bevallen, vermoedelijk zwanger van dezelfde papa.

Babs zit op de foto rechtop, met haar witte pootje.

Grappig om te zien.

Ludo heeft ook een heel klein wit plekje op zijn achterpoot en twee of drie witte haren op zijn koppie. Ludo is in principe zwart, maar toch zie je ook dat mooie bruin van Babs er tussen door.

Hieronder een show van kleine Ludo:

Het lijkt me echt geweldig als je zo iets in het echt mag zien, maar daar beginnen we dus niet aan. Er zijn al nijntjes genoeg op de wereld die een goed tehuis zoeken.

Dank je wel Anneloes en Frank, voor de goede zorgen in zijn jonge jaren. Het is me een boefje geworden hoor. Een lief, ondeugend kereltje, dat komt schooien om snoepjes, maar vooral niet wil worden aangehaald :-)

Zijn ze niet lief, die frummeltjes ?

Groetjes

Kippetjes

080108_03_kippetjes_op_vogelplaats_v Sinds een week of twee mogen de kippetjes van de buren vrij rondlopen. Het voordeel is dat ze in hun en mijn tuin en in het grote weiland achter ons, zelf uitgebreid eten kunnen zoeken.

Als ze in hun ren moeten blijven dan krijgen ze in de winter eigenlijk te weinig groen en zo. Niet, omdat er niet wordt bijgevoerd, maar groenvoer en zelf kunnen scharrelen, is toch veel beter voor ze.

Wat mij betreft gaan ze lekker maar hun gang zolang ze maar niet op het terras komen. Want het zijn wel viezerikken, met van die grote poepplakkaten. Bah. 

(Weet iemand trouwens waarom de haan het symbool is van de Fransen? Ik wist het ook niet, totdat een week geleden een francaise het me vertelde...)

Maar de kippetjes scharrelen nu ook lekker in mijn mesthoop en dat ruimt een beetje op.

080110_01_kppetjes_v Ik opende onlangs een nieuwe pak Hopefarms gemengd voer. Elke avond doe ik daarvan een klein beetje bij de gewone biks. Als extraatje voor de nijntjes.

Maar de zak met voer heb ik zonder pardon op de mesthoop gegooid.....de maden liepen eruit, jakkie.

Kippetjes vreten echter alles.

Dus de kippetjes hadden de volgende dag een feestmaaltijd.080110_03_kippetjes_en_nijntjes_v

De allereeste keer dat de kippetjes bij me in de tuin kwamen, zijn de konijntjes zich wezenloos geschrokken. Ludo, mijn lief kereltje, zal onder de kast :-) Didi en Hummel allebei op de achterpoten !

En Floris...ach Floris, die ziet niets met zijn koppie en heeft zelden iets in de gaten.

080110_04_v Maar nu zijn ze er aan gewend. De kippetjes lopen zo vaak in de tuin...dat is nu niets nieuws meer.

De nijntjes reageren er nog wel op, vooral als ze vlak in de buurt zijn.

Och, een bijkomstig voordeel van loslopende kippetjes....de eieren smaken voortreffelijk en zien er qua kleur geweldig uit.   

080106_la_famille_hrisson_v_1 Verder nog wat creativiteit:

Monsieur et Madame Hérisson !

Uiteraard is het idee 'gestolen', maar het resultaat is altijd uniek.

Het zijn twee beeldjes van modelleerklei, vervolgens geverft en met een vernis laagje voor de bescherming afgewerkt.

Aan de achterkant heb ik een ophanghaakje gemaakt, zodat ze als wanddecoratie kunnen dienen. Lief toch?

Groetjes, Marijke

Warmtematjes van Inventum

080111inventum_1 Belofte maakt schuld.... :-)

Als mijn nijntjes ziek zijn en dat is gelukkig bijna nooit meer, dan haal ik ze direct het huis in. De warmte in. Maar dat is vaak niet voldoende om ze op temperatuur te houden. In het begin gebruikte ik alleen een kruik en fleece dekens, maar wijlen Frommeltje kroop altijd weg van de kruik en het liefst ging ze op de koele vloer van de ziekenboeg kooi liggen.

Op een gegeven moment las ik iets over warmtematjes op de konijnengroep. Ik vond dat voor Frommeltje een ideale oplossing. De warmtematjes zijn van Inventum en ik heb ze bij de Blokker in Nederland gekocht. (60 Watt)Toendertijd (2006) had je twee maten. Van 20 bij 30 cm. en een maatje groter. Ik heb er twee van 20 bij 30 gekocht. Deze passen precies ONDER mijn ziekenboeg kooi. Frommeltje kon niet bij de stroomdraden en ze lag verplicht op de vloerverwarming !

Daarnaast gebruikte ik toch nog wel een kruik en een fleece.  Sommigen mensen gebruiken ook wel een infrarood lamp. Maar die moet je toch wel  op een afstan080111_warmtematjed zetten en kan je niet voortdurend aan laten staan.

   Ikzelf ben er erg tevreden over en vind het DE oplossing om ook het nijntje aan de onderkant warm te houden.

Natuurlijk hoop ik dat iedereen die dit leest het NIET nodig zal hebben. Maar met alles is het zo dat je er beter mee meeverlegen kan zijn dan onverlegen.

En verder kan ik iedereen aanraden om vooral een goed gevulde EHBO konijnen doos samen te stellen. Het heeft al heel wat konijntjes gered.

Doeg, Marijke

PS. als je zelf eens last hebt van je rug of schouder, dan functioneren ze ook prima....oh waren ze daar eigenlijk voor bedoeld.....ik dacht dat ze alleen voor zieke konijntjes waren :-)

 

Geen internet

071207_didi_aan_de_smul Wat een drama maand is december geworden.

Begonnen we met een stroom storing, had ik vervolgens geen telefoon meer. Gelukkig deed internet het wel en kon ik gewoon werken. Dat scheelde enorm.

Vorige week woensdag had ik echter wel telefoon...tenminste...ik kon bellen, maar men kon mij niet bellen...ja met een mobieltje wel, maar niet met een digitale telefoon.

Dus wel telefoon, maar deed mijn internet het niet meer. Zonder telefoon...ach da's rustig, maar zonder internet....dat is voor mij echt een drama.

071218_02_m Didi en Ludo eten heel erg goed hooi...zo erg dat Didi de zak in kruipt als ik niet snel genoeg ben.

Zijn ze niet lief, zo samen ?

Maar goed, ben woensdag naar de buren gegaan om te vragen of ze niet een lijntje op het modem over hebben, zodat ik kan werken.

Zonder problemen werd me aangeboden dat ik wel  in het kleine huisje kon gaan zitten werken. Nou, dat was even geweldig om te horen, want naar NL afreizen zag ik zelf niet zo zitten. Zo zie je maar weer...beter een goeie buur dan een verre vriend. Laten de buren nu ook nog eens tot mijn beste vrienden behoren. Dan is het helemaal super :-)

071228_broodje_eten_m

Maar in het kleine huisje was het koud, vreselijk koud. Dus ik ben donderdag morgen met de kettingzaag aan de slag gegaan om hout op maat te zagen voor het kleine houtkacheltje dat in het huisje staat.

De nijntjes krijgen elke dag een stukje hard brood: Pain suédois. Ze zijn er allemaal gek op en snaaien het onder elkaars neus weg, als ze de kans krijgen.

In het kleine huisje duurt het wel even voor het warm is, maar daarna is het aangenaam vertoeven.

Het kleine huisje heeft voor mij ook veel herinneringen uit vervlogen tijden. Mooie herinneringen die erg dierbaar zijn en dan is het leuk om zo'n huisje na zoveel jaar op een andere manier te gebruiken. Ik ben de buurtjes weer erg dankbaar voor hun gulle gebaar. Vorige week donderdag, vrijdag en afgelopen maandag zonder problemen zitten werken. Afgelopen woensdag en gister deed ook de internet verbinding in het kleine huisje het niet. Hopeloos. Gelukkig vandaag weer wel. Verder heb ik mazzel dat mijn werk uiteindelijk op tijd werd goedgekeurd. Ik hoop toch na de jaarwisseling weer internet te hebben, anders ga ik klagen.071228_didi_en_ludo_v_3

Verder hebben we alles in de hand :-)

Met de konijntjes gaat het optimaal, alleen hoop ik dat het niet zo koud blijft. Hummel en Floris hebben een dikke vacht en een knus huisje, maar het zou prettig zijn als het ietsje warmer was...ook voor mij....of met name voor mij, want ik vind het koud.

Sorry als ik verder niet reageer op blogs van jullie, maar zonder internet gaat het moeizaam en ben blij dat ik even tijd heb om mijn eigen blog bij te houden.

071221_stempel_kaart_v

Ik wens jullie allemaal een heel gezond en gezellig 2008

Groetjes en een knuffie van de nijntjes.

PS. Vind je het een leuk kaartje ? Op mijn creacarterie-en-3d.blogspot.com staat de rest.

Ik heb er ook een aantal verkocht op de kertsmarkt :-) Doei.

á la France

071203_bij_kaarslicht

Frankrijk is een mooi land....maar oh, oh, oh, wat is het toch regelmatig behelpen.

Afgelopen zondag waaide het een beetje, zoiets van 120 km/uur. Valt wel mee toch?

Nou ja, je snapt natuurlijk wel wat er dan bij ons gebeurt in Frankrijk !

Juist ja...de stroom viel om een uur of 23.00 uit. Ik lag al op bed, maar werd wakker van alle apparaten die nog een laatste piep laten horen, als mededeling dat ze er mee ophouden.071203_houtkacheltje

  Geen licht in de duisternis, dus maar gauw de kaars in de woonkamer aangemaakt.

In de woonkamer staat deze houtkachel, die in elk geval de woonkamer en keuken warm kan houden. In de kou hoef ik in principe niet te zitten. Ik heb boven een verkleinde versie van deze houtkachel staan.

Maar goed, zodra de stroom wegvalt, moet ik er voor zorgen dat ik snel nog wat water in een vijf liter fles tap, want ja...als de pomp beneden aan de berg ook uitvalt, dan heb ik geen water meer voor iets warms te drinken en die kans is vrij groot.  Door ervaring wijs geworden! 071203_water_koken

En ja, wat blijkt de volgende ochtend...nog steeds geen stroom en inderdaad geen water.

Lekker douchen of een flinke lading water in je gezicht om op te frissen, vergeet het maar.

De wc doortrekken...kan één keer! Gelukkig heb ik beneden twee wc's.

En ja, ik heb een ultra moderne keuken...hihi...op electra !  Voor noodgevallen, zoals deze dus, heb ik een butaanfles en een brander, zodat ik toch in staat ben om wat water voor een bakkie troost te maken. Dat heb je op dat moment wel nodig :-) En als het echt tegen zit dan kan ik er 's avonds nog een happie op koken, wat overigens op de houtkachel ook nog wel is te doen.

071203_geen_brood En wat werkt er dan allemaal niet ?  Nou ja, mijn broodbak machine bijvoorbeeld. Ik had de avond ervoor het mengsel erin gedaan, zodat het 's morgens klaar zou zijn. Niet dus.

En de telefoon, nou dat ligt eraan, als je een electrisch toestel hebt, dan niet. Gelukkig heb ik nog een analoog toestel, zodat ik in elk geval de zaak kan vertellen dat ik niet kan werken. Want mijn pc...nee die doet het dus ook niet.  Het wordt nog leuker hoor !

071203_luik_dicht

De rolluiken zijn electrisch.....als het heel erg stormt dan laat ik de luiken aan de achterkant van het huis open, zodat ik in elk geval overdag licht in huis heb. In december 1999, heb ik drie dagen in het donker geleefd, met kaarslicht, omdat alle luiken dicht waren en de stroom drie dagen was uitgevallen. Daar heb ik veel van geleerd!

Ik had dit luik (linkerfoto) bijna helemaal dicht gedaan, omdat de wind op het raam stond. Didi snapt er niet veel van...waarom gaat dat luik nu niet open. Gelukkig was het konijnenluikje voor de nijntjes nog toegankelijk. Daar had ik wel voor gezorgd.

Nou ja, de poort naar de weg kan ook niet open en de garage deur ook niet, dus ik kan er ook met de auto niet uit.

Uiteindelijk was er om 11.00 weer stroom. Om de tijd te doden heb ik gezellig die morgen een kerstkaartje zitten maken. Het was wel een keertje relaxed de week starten.

En voor mijn lieve lezers....die everzwijnen zijn banger voor mij dan ik voor hun. Ze komen nooit overdag zo dicht bij huis. Je moet alleen bang zijn voor everzwijnen in het voorjaar, als je in de bossen loopt en de wijfjes jonkies hebben. Dan kunnen ze gevaarlijk zijn als je ze in het nauw jaagt. Als ik in het voorjaar in de bossen loop, dan maak ik extra herrie en praat redelijk hard....tegen mezelf desnoods, als ik alleen ben  :-) 

Groetjes..op naar zonnewende !

Everzwijnen op bezoek

071130_01_omgewoeld_m_1

Vanmorgen liep ik naar de konijnen om ze eten te geven en waar valt mijn oog op :

Een omgewoelde tuin....door de everzwijnen.

Het landleven is heerlijk, maar dit is even wat minder leuk. En wij hebben geen afrastering rondom het huis, dus het wild kan zo naar binnen lopen.

Hele plekken van het gazon zijn omgewoeld.

071130_02_everzwijnenwerk_m

Ze woelen de grond om op zoek naar de meikever larve. Dat schijnt een lekkernij voor ze te zijn.

Een meikever larve is in zijn volwassen vorm gauw een 4 à 5 cm lang en ongeveer 1,5 cm dik, wit, doorzichtig van kleur. Helaas heb ik er geen gevonden, anders had ik er wel een foto van gemaakt.

Ook de groene specht is gek op de meikever larven en deze vogel zien we dan ook regelmatig in onze tuin gaten in de grond beitelen !

071130_04_misty_garden_m

Zoals je ziet is het vlak langs de ren van Hummel en Floris. De ren is bij die houten palen en de wilg rechts.

Toen ik bij ze kwam, was er niets met ze aan de hand, maar ik vraag me toch af in hoeverre ze vannacht bang zijn geweest.

Ik kan weer aan de slag om de tuin een beetje te egaliseren, want zo kan ik er met de grasmaaimachine niet overheen.

Tja...het franse landleven....

071130_03_omgewoeld_door_zwijnen_m_1 

Werk aan de winkel.

Ludo

Ludo is mijn allernieuwste aanwinst, een heerlijk, ondeugend manneke. Hij laat zich niet aaien, komt wel om eten schooien en eet uit mijn hand.

Maar zodra ik hem wil aaien, gaat hij er als een speer van door. Ludo rent dan ook als de beste en is het snelste konijn dat ik heb gehad.

   

Weer vriendjes

071118_02_samen_eten_en_wassen_v

Ik zou een weekje weg blijven, maar door privé omstandigheden zijn dat er twee geworden.

Er is wel het één en ander gebeurd tijdens mijn afwezigheid.

Op een goeie dag vond mijn huisgenoot twee vechtende konijntjes en Didi wilde niet meer eten.... De natuurlijke reactie is dan om de nijntjes maar uit elkaar te halen. Zeker als je niet weet waardoor de gevechten ontstaan.

En als je niet het verschil ziet tussen vechtende nijnen, zoals Didi en Beau, of zoals Didi en Ludo..... Ik heb het ook niet gezien, want ik was er niet, maar ik wist wel dat het niet zoals met Beau kon zijn.

071118_03_aan_het_diner_v Ze waren tenslotte vriendjes geweest...ik vermoedde dat het door de hormonen van Didi kwam en doordat Ludo natuurlijk ook zich steeds meer wil laten gelden. Het ventje is nu 6 maanden.....

Naar mijn idee een rangorde geruzie. Omdat ze uit elkaar waren gahaald, wist ik zo gauw ook niet of ze beter weer direct bij elkaar konden, of dat ze even apart moesten blijven.

Ik heb maar naar de opvang gebeld voor advies. (Konijnenberg) Dat leek me het verstandigste, want een foute actie van mijn kant, kon ik er even niet bij gebruiken.   

071118_weer_samen_v_1 Zoals was te verwachten, kwam Joanne met het advies ze direct weer bij elkaar te zetten, als de konijnenoppas dat tenminste aandurfde.....

Nou, de volgende dag zijn ze weer bij elkaar gezet en na 16 minuten gebakkelei, bijten in de kont en over elkaar heen springen om te ontwijken, was het over.....uitrusten om het daarna nog een paar keer uit te testen.

Waar liggen de grenzen en wie is de baas......?

Uiteindelijk is Didi nog steeds de baas. Ik verwacht dat er nog wel eens zo'n situatie zich zal voordoen. Hopelijk ben ik er dan zelf bij.

Maar ik kan niet anders zeggen dan dat mijn huisgenoot er prima voor heeft gezorgd, heel erg bedankt !

Op de valreep

071030_ik_wil_een_knuffie_m Nog gauw even een logje, voordat we komende week helemaal geen tijd meer hebben.

Eigenlijk is er geen nieuws te vertellen. Met de konijnen gaat het goed en dat vind ik het belangrijkste.

Hummeltje is weer helemaal uit de rui en heeft en prachtkleurtje gekregen. Ze is zo'n lief troetelnijntje, heerlijk.

Ik vond alleen Floris een beetje aan de dikke kant worden...misschien kan het ietsje minder, maar een bijkomstig voordeel is dat ik nog maar zelden plakpoep tegen kom. En dat is natuurlijk ook wel fijn voor het kereltje.

071030_lekker_poetsen_m

En wat vinden jullie van Floris ? Is hij niet een beetje te dik? Het is wel een angora, dus hij is so wie so wat voller.

Onlangs heb ik hem op advies bij zijn kontje en zijn achterpoten gecontroleerd of de haren niet aan het vervilten zijn, want dan moet hij toch echt worden geknipt.  Maar gelukkig niet. Het zag er goed uit, maar ondertussen wil meneer natuurlijk niets meer van me weten :-(

Nou ja, dan geeft hij zijn knuffels maar aan zijn vriendinnetje, want daar is hij wel gelukkig mee...zij wat minder :-)

071030_lief_koppie_m

Ach het moppie heeft toch wel een lief koppie !

Ik moet altijd erg om Floris lachen als hij aan komt rennen op zijn korte pootjes en met zijn flaporen als vleugeltjes.

Ondertussen is Floris toch ook al 5 jaar, misschien al wel 6 ! Wat gaat de tijd toch snel.

Nog een laatste foto van Floris, waarop hij uitgeteld in het najaars zonnetje ligt te soesen...of gewoon in coma :)

071031_in_katzwijm_m

Alhier ligt Floris bovenop hun graafkuil die met planken is afgedekt.

Op de graafkuil heb ik wijnkistjes geplaatst en dat afgedekt met een parabool en oud tentzeil.

De konijnen vinden dit beter dan het hok dat ik met bloed, zweet en tranen in elkaar heb gezet.

Ach ja, zo zie je maar weer. Met afval materialen maak je de mooiste dingen voor de nijnen. Iets kopen zou niet eens nodig hoeven zijn,

Vandaag is het een jaar geleden dat Frommeltje is overleden, mijn zo dierbaar konijntje. Ik heb getwijfeld of ik een foto zou plaatsen van mijn koningin..........

060415_01_frommeltje_mijn_koningin_m_1

Het kan een dik weekje duren voor er weer een logje wordt gemaakt.

Doeg

Wonden van Lodewijk

071025_lodewijk_1_m_1

De foto's kan je vergroten door er op te klikken !

Dit zijn de wonden van Lodewijk. Het konijn van Marjolijn. Marjolijn weet niet waar deze wonden door zijn ontstaan en vraagt zich af wat het zou kunnen zijn.

Er is al een kweek van gemaakt en het is geen schimmel infectie.

Zijn vriendinnetje is een heel zachtaardig konijntje. We vermoeden dan ook niet dat het gewone bijtwonden zijn.

071025_lodewijk_3_m_1

Ondertussen is deze wond genezen, maar zijn er andere wondjes bij gekomen!

Oor_1_m

Bijvoorbeeld deze op zijn oor.

Het zijn wel heel typische wonden. Het lijkt in elk geval niet op een bijtwond.

Oor_3_m

Misschien toch een vorm van allergie en dat Lodewijk er dan aan gaat zitten krabben. Zelf aan zijn oor bijten zal op deze plek van zijn oor niet kunnen.

Oor_2_m

En ook nog even deze foto, waar toch weer duidelijk een verwonding aan te zien is. De foto is minder scherp, maar toch.....

Als je denk te weten wat het is, alle tips en adviezen zijn van harte welkom.

Alvast bedankt voor de hulp.

PS. Alle mail die ik naar aanleiding van dit onderwerp krijg, stuur ik ook door naar Marjolijn. 

Wat wij o.a. eten

071022_hamiform Op de konijnengroep was een vraag over voeding. In Nederland wordt er vaak Hope Farms of Science Selective gegeven.

Beide producten nam ik vroeger mee naar Frankrijk, maar de Science Selective heb ik uit huis verbannen, nadat Frommeltje vermoedelijk aan een overladen maag en gas is overleden.

Hope Farms gebruik ik nog steeds maar meng deze met een vergelijkbaar Frans Product, namelijk Hami form van Closeau. De nijntjes vinden de franse brokjes lekkerder dan Hope Farms, terwijl de samenstelling zo goed als gelijk aan elkaar is.

Hami form kun je in dozen kopen, zie plaatje, maar ook in grootverpakking. Goedkoop is het niet, maar wel van een goede samenstelling en wat mij betreft dan ook de beste voeding die ik tot nu toe in Frankrijk voor konijnen heb kunnen vinden.  De grootverpakking is zilverkleurig en met kleine groene letters beschreven. Veel dierenzaken hebben alleen de doosverpakking.

Dagelijkse gang van zaken

071019_hummel_in_wintervacht_m Hummel is uitgeruid en weer helemaal bruin. Ik moet een betere foto maken, zie ik, want met dat fraaie zonlicht zie je niets.

Zij heeft het zonder problemen doorstaan, zelfs geen kettingkeutel gezien.

Gelukkig maar, want ....lees maar verder....

071019_lief_m

Alhier zitten ze samen te keutelen, nadat ze een klein, postzegel groot stukje gedroogd brood hebben gehad. Eigenlijk niet goed, maar ze vinden het zo lekker. En ik geef ze toch al zo weinig tussendoor, omdat ze buiten zijn.

De andere twee worden vaker verwend. Eigenlijk niet fair !  071007_3_m

Met Didi en Ludo gaat het echt voortreffelijk. Met name Didi volgt Ludo waar hij gaat. Als ze binnen zitten en Ludo gaat naar buiten, dan volgt Didi hem bijna direct.

Ludo komt wel vaker naar binnen om te kijken of er wat te halen valt, maar tussendoortjes hebben we afgelopen week eigenlijk afgeschaft !

Want ja...ik ontdekte dat Didi ineens vreselijk in de rui was en ik trof best wel kettingkeutels aan in de ren.

Bij mij gingen de alarm bellen al rinkelen en ben direct met prozyme gestart.....maar helaas toch te laat. Je snapt het al, Didi lag ineens zo raar en wilde niet eens iets lekkers...> Hup naar binnen in de warmte, in de kooi en direct aan de medicatie. Ze had geen gas, maar zat verstopt. Darmstimulerende middelen gegeven en toch ook maar een anti gas middel, uit voorzorg.

071016_02_kettingkeutels_didi_v 's Avonds laat begon ze aan het groenvoer te knabbelen en even later het hooi. 's Nacht ben ik nog uit bed gegaan om medicatie te geven, maar ze vocht zo erg dat het me uiteindelijk niet is gelukt. Omdat ik ook niet wilde dat ze door de stress ziek zou worden, heb ik het zo gelaten.

's Morgens vroeg vond ik echter geen keutels in hun binnen wc en wist dat ze dus nog vol zat :-(

Ik heb haar de ren in gelaten waar de buiten wc is, want ik heb geleerd dat ze liever buiten naar de wc gaat. Een uur later vond ik bovenstaande kettingkeutels....gelukkig, de doorgang was weer vrij.

071014_2_m_1 

Momenteel is het weer helemaal in orde. Ze eet volop hooi en groen. Met de biks doe ik zuinig aan, alleen krijgt Ludo, als Didi het niet merkt, tussendoor extra biks. Het kereltje is tenslotte in de groei en moet wel groter worden :-)

Zo af en toe ligt Ludo zo uitgestrekt dat hij Didi van de stoel afduwt. Wel komisch om te zien.

En we hadden vandaag ook nog een akkevietje:

071020_vleermuis_uit_kachel_1_m 

Een vleermuis in de kachel ! Dit hadden we nog niet eerder gehad, wel regelmatig een vogel in de kachel.

Die redden we dan, uiteraard :-)

Maar nu dus een vleermuis. Najib had een paar dagen geleden iets gehoord, waarop ik zei dat het  luik voor het rook kanaal dan moest worden geopend, zodat de vogel naar de kachel kon komen. Maar een dag later zat er nog geen vogel in...dus rookkanaalluik weer dicht gedaan. Maar blijkbaar was de vleermuis dus wel naar de kachel gekomen en had gister tegen het raam zitten tikken, wat Najib had gehoord, maar niet had gezien. Vanmorgen zag ik dus dat er een vleermuis in zat !

071020_vleermuis_uit_kachel_3_m_1 Vanmorgen dus een bevrijdingsactie op poten gezet, want vogels vind ik geen probleem om op te pakken, maar een vleermuis...ik ben geloof ik toch niet zo'n held:-).

Maar bij het openen van het raampje van de kachel wist ik het al...als die het overleefd, dan is het een wonder. Meneer Fladdertje heeft natuurlijk al dagen niet gegeten en is ernstig verzwakt.

Ik heb hem buiten, redelijk bescherm weggezet en hopelijk heeft hij vanavond nog de kracht om te gaan vliegen en weer te jagen op voedsel. Want zo vlak voor de winterslaap heeft ie dat toch wel nodig om te overleven.

Konijnenkaartje

070914_nol_logo_m

Het wordt weer tijd om kerstkaartjes te maken. En omdat mijn nieuwe hobby is om deze in 3D te doen, ben ik maar vast begonnen.

Uiteraard kan het niet uitblijven dat er ook een aantal met konijntjes worden gemaakt. Deze zal ik hier showen.

De overige (kerst) kaarten zal ik op mijn 3D kaartenblog zetten.

Het gaat prima met de nijnen

071002_didi_grasjes_eten_v Tegen de schemer nog even naar buiten.

Ik zag twee patrijzen en wilde ze op de foto zien te krijgen, maar Didi wilde eerst wat grasjes eten.

alsof ze te weinig krijgt...in de ren groeien dezelfde grasje, maar daar waar je niet bij kan, is altijd beter :-)

Het is me in de schemer ook niet gelukt om duidelijke foto's van de patrijzen te maken.

Maar wel twee dagen later...overdag.

071004_01_patrijzen_bij_didi_v Patrijzen zijn prachtige vogels om te zien. Didi kijkt aan de rechterkant toe. Helaas kon ik niet dichter bij komen, anders had ik Didi wel beter op de foto gezet.

De patrijzen zijn hier echter uitgezet voor de jacht. Ze zijn dan ook helemaal niet schuw en laten je best wel dicht bij komen. Aan het eind van het seizoen is er hier geen patrijs meer te vinden :-(  Ja, het is echt absurd. Vorig jaar hadden ze hier fazanten uitgezet...met hun foklabels nog om hun nek. Te triest voor woorden.....

071003_03pootje_in_bakje_v 's Avonds in huis.

Ik geef ze meestal om een uur of acht nog wat brokjes. Ludo is in de groei en moet wat extra krijgen. Didi snaait best wel veel eten bij hem weg.

Alhier zit Ludo met zijn poot in het bakje, dat eigenlijk nog iets te hoog voor hem is.

071003_08_twee_neuzen_in_1_bakje_v

en als Didi dan met haar bakje klaar is...dan gaat ze bij Ludo halen....Die twee koppies passen eigenlijk niet in één bakje. Heb wat moeite moeten doen om op het juiste moment af te drukken.

Maar het ziet er wel op de foto komisch uit :-)

Ben blij dat het in elk geval met hun goed gaat... laat ik het over de rest niet hebben.

Ludo in de ren

070914_02_lui_op_de_stoep_v In eerste instantie mochten Didi en Ludo binnen in huis en buiten onder de overkapping. Na anderhalve week gewenning, vond ik het wel tijd dat ze ook de ren in konden gaan.

Didi zat regelmatig voor de ingang van de tunnel te kijken, zo van...Hier kon ik vroeger toch doorheen ? Waarom nu dan niet meer ?

070915_01_door_de_tunnel_m Zaterdagochtend scheen de zon en heb ik de tunnel weer geopend.

Didi uiteraard als en haas ! naar de ren en Ludo er voorzichtig achteraan, want ja....het is natuurlijk wel even spannend.

Heel in de verte zie je een zwart kontje !

De tunnel lijkt langer dan die is. In werkelijkheid 5 meter.

Ik had het luikje aan de kant van de ren ook maar open gezet, want Ludo wist toen nog niet hoe een konijnenluikje werkte, ondertussen wel....

070915_04_wie_ben_jij_v_1 

Weet je wat Hummel hier vertelt ?

"Hé...en wie ben jij ? Mag je hier maar zo lopen? Weet je wel dat die ren van Didi is en dat daar verder geen andere nijnen mogen komen ? Weet je wel dat ze Beau ook enorm te grazen nam, pas jij maar op klein kereltje !

Want dat je een kereltje bent, dat ruik ik wel !

070915_06_samenscholing_v_1

Mogen we wel even aan je snuffelen ?"

Floris komt er ook bij en zal even later Hummel gaan verjagen. Uiteraard heb ik vreselijk veel plezier gehad. Zo'n eerste ontmoeting is heel boeiend. Ze zijn dan door het dolle heen en vooral Floris moet laten zien dat hij de baas is. Floris jaagt dan regelmatig achter Hummel aan om er maar voor te zorgen dat ze zo min mogelijk contact met de anderen nijntjes heeft.

Pas als Floris uitgeput is en moet uitrusten, krijgt Hummel de tijd om contact te leggen met Ludo en Didi.

070915_08_jij_ook_hier_weer_jak_v

Maar het contact met Didi is helaas niet verbeterd. Had ik even op gehoopt, maar helaas niet. Op deze foto is het niet te zien, maar Hummel legt vlak na het nemen van deze foto haar oortjes plat, kontje omhoog en blaast ze tegen Didi.

Je kunt het je haast niet voorstellen, want ze is normaal zo lief...

070915_09_heerlijk_snuffelen_aan_gras_v Wat heerlijk toch....gras onder de voeten. En dan nog wel zo hoog, ja, want er is bijna 4 weken geen nijntje in de ren geweest en het gras groeit wel door.

Grasjes knabbelen, snuffelen en overal geurtjes achter laten.

070915_11_walhallah_m_1

Och wat is dit toch allemaal fantastisch.

Didi is helemaal niet bezitterig, ze vindt het prima dat Ludo samen met haar de ren deelt.

Nu ruim een week later genieten ze samen van de ren. Met name Ludo kan nog wel eens een sprintje trekken vanuit de woonkamer, door de tunnel naar de ren om het hok heen en dan weer met een spurt terug naar huis. Didi is duidelijk een jaartje of 4 ouder en doet het allemaal rustiger aan :-)

En ik ?...Ik kan weer helemaal optimaal genieten van mijn boefjes. Geweldig, de rust is weder gekeerd.

Mijn foto